محسن وزیری مقدم

محسن وزیر مقدم (نقاش؛ مجسمه ساز؛ محقق و مترجم)

محسن وزیری مقدم (متولد 5 مرداد-تهران) پس از اخذ دیپلم کشاورزی (1321) تحصیلات خود را در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران ادامه داد. تحقیقات ادمیک ابتدایی او بیشتر بر روی تأثیر مدرسه امپرسیونیسم و ​​پست مدرن بر موضوع و فورم در آثار ونگوگ مسم. وی در سال 1330 نخستین نمايشگاه انفرادى خود را در محل انجمن ايران_آمريكا در تهران برگزار نمود و سه سال بعد (1333) با هدف ادامه ی تحصیل در دانشکده هنرهای زیبای شهر رم، ايران را به مقصد ایتالیا ترک نمود.
تحقیقات هنری وزیری مقدم در این دوره (1338-1333) بر روی تجزیه و تحلیل جریان انفرمالیزم اروپایی و نقاشی اکسیژن آمریکایی متمرکز شده است. وی با تحلیل این دو جریان هنری در پس زمینه ی دیگر جنبش های هنر مدرن، به رویکردی در نقاشی نزدیک گردید که این هنر را فراسوی بازسازى واقعيت عينى؛ به مثابه خلق هنری در می یابد. وی پس از برگزاری نمایشگاه هایی از نقاشی های تمثیلی اش در گالری جدید بندر شهر رم (ارديبهشت 1334) و شهرهای دوسلدورف و مونيخ آلمان (1334)، در سال 1335 با شرکت در كلاس هاى توتى شالویا؛ نقاش شهیر ایتالیایی، آشنایی اش با هنر ابرازعى را عمق داد و در تشخيص بيانيه و خلق فضاهاى بصرى مهارت گرفت. او نخستین آثار انضباطی خود را هم زمان با جنبش مواصر رسش از نسبت ماده در نقاشی انتزاعی و رد قلم بر آن، در فاصله زمانی سال 7-1336 لق. با تمرکز تجربه و تحقیق هنری وزیری مقدم بر ماده اثر انتزاعی؛ بهار 1337 ایده نقاشی شنی در ذهن وی متولد شد. او در ادامه با یافتن تکنیک های اجرایی این ایده و استفاده از انواع مختلف شن خالص یا آمیخته با رنگ بر سطح بوم، شماری از قوی ترین آثار انتزاعی خود را خلق نمود و توجه برجسته ترین منتقدان هنری ایتالیا را به آثار خود جلب کرد (1341 -1337)؛ به نحوی که، موزه هنر مدرن نیویورک با خرید یکی از آثار وی، نام وزیری مقدم را در کنار دیگر مدرنترین هنر مدرن قرار داد (1342).
وی در ادامه با هدف انتقال دانش و تجربیات هنری خود به دانشجویان ایرانی، به ایران بازگشت و ضمن تدریس در دانشکده ی هنرهای زیبای دانشگاه تهران؛ کتب ارزنده ای نظیر روش طراحی و راهنمای نقاشی را نیز در راستای اهداف آموزشی خود تألیف و منتشر نمود ( 1359).
وزیری مقدم به موازات فعالیت های آموزشی این دوره، آثار نقش برجسته ی تک بعدی بر آلومینیوم و آهن (1346-1345) و تندیس های چوبی ثابت (1347) و متحرک خود را نیز خلق نمود (1348). این تندیس الهام بخش های مختلفی از نقاشی و نقاشی در نقاشی های نقاشی های دههه 50 بود.
آثار وزیری مقدم در دو دهه و 30 40؛ علاوه بر نمایشگاه های انفرادی در شهرهای رم، میلان و فلورانس ایتالیا؛ و مونیخ و دوسلدورف آلمان، در دوسالانه ی هنر ونیز (1336،1338،1340،1342) و تهران (1338.1340 ) و سائوپائولو برزيل (1340) و Quadrienale شهر رم (1338)؛ به همراه موزه ى هنر مدرن نيويورك (1342) و جشن هنر شیراز (1347) به نمایش گذاشته شدند و جوایزی نظیر جایزه ی مسابقه ی بين المللى هنر ورونا (1337 ) یا مداد طلائی Sente (1340) را از آن خود ساختند.
پس از نقل مکان دائمی وزیری مقدم و همسر و دو فرزند به ایتالیا (1378) ، وی در آثار دهه ی 1381 خود را بر روی فورم های خوشنویسی ایرانی و خطوط مینیمالیستی قرار می دهد که در این مرکز قرار دارند و متعاقباً ، بار دیگر در آثار خود به ترکیبات انتزاعی بازگشت. وی در این دوره ، فعالیت های آکادمیک خود را با شرکت در سلسله سخنرانی هایی که در دانشگاه های ایران (1391) ادامه داد و ادامه داد ، کتاب ذهن و کار Paul Klee اثر Whatchman نیز به فارسی ترجمه شده است. علی رغم عارضه ای که وزیری مقدم را تا مرزهای نابینایی پیش برد (XNUMX) ، وی از تکاپوی هنری خود را باز نایستاد و با یافتن شیوه ای شخصی از رنگ آمیزی ، آثار آکرولیک خود را خلق کرد و نمایش داد به همراه گرهارد ریشتر در موزه ی هنر هاى معاصر تهران برگزار شده است. این نمایشگاه عنوان "هنرمند ایران برتر قرن" را برای وزیری مقدم به همراه داشت (خرداد). وزیری مقدم را به فعالیت هنری خود ادامه می دهد و آثار وی را در اقصی نقاط جهان به نمایش می گذارد. نمایش مجسمه ی اشكال در حركت ؛ به همراه یکی از نقاشی های شنای مجموعه MOMA در نمایشیگاه ایران مدرن در نیویورک (XNUMX) و نمایش همان مجله در نمايشگاه هنر معاصر Body Artevida در ريودوژانيروی برزيل (تابستان XNUMX) نمونه هایی از این دست است.
رویکرد وزیری مقدم به فضا ؛ به مثابه بن مایه ی ثابت و اصلی آثارش ، انتخاب منتخب هنری وی نظیر آرگان ، آلبرتو موراویا ، پیر رستانی ، بويلاكوا ، مرنا ، پنسا بنه و ... را به تحسین واداشته است. ویی

سهم
  • 48
    سهام
دستهبندی نشده