جغرافیا و محیط ایران

جغرافیا و محیط زیست ایران: ایران، قلمرو تقریبا 1.650.000 کیلومتر مربع، بیش از پنج برابر بزرگتر از ایتالیا، در جنوب غربی آسیا واقع شده و در شمال با مرز جمهوری ارمنستاناز جمهوری آذربایجاناز جمهوری ترکمنستان و دریای خزر؛ به غرب با ترکیه و عراق؛ به جنوب با خلیج فارس و خلیج عمان؛ به شرق با پاکستان و افغانستان.
جغرافیا و محیط زیست ایران -

جغرافیا و محیط زیست ایران: ایران، قلمروی حدود 1.650.000 کیلومتر مربع، بیش از پنج برابر اندازه ایتالیا، در جنوب غربی آسیا قرار دارد و با جمهوری ارمنستان، جمهوری آذربایجان، جمهوری ترکمنستان و دریای خزر؛ به غرب با ترکیه و عراق؛ به جنوب با خلیج فارس و خلیج عمان؛ به شرق با پاکستان و افغانستان.

چشم انداز کوهستانی ایران

مجموعه ای از کوه های عظیم که به طور عمیق توسط قرن ها از فرسایش کاشته شده است، حوضه داخلی فلات ایران را احاطه کرده است.

بیشتر سرزمین ایران در ارتفاع بالاتر از 450 متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. یک ششم از آن در ارتفاع بالاتر از 1950 متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. در مقابل، مناطق ساحلی خارج از محدوده کوه در کنتراست شدید قرار دارند. در شمال، نوار زمین در اطراف 650 کیلومتر گسترده در امتداد دریای خزر گسترش یافته است، هرگز از 110 کیلومتر گسترده تر است. و که اغلب به 15 کیلومتر محدود می شود، به طور ناگهانی از ارتفاع 3.000 متر تا 27 متر زیر سطح دریا می افتد. در جنوب، یک فلات بالا در حدود 600 متر بالا، پشت که دامنه کوه های شیب دار با پوشش گیاهی افزایش سه برابر بیشتر، فرود می آید برای دیدار با آب های خلیج فارس و خلیج عمان.

ایران و کوه های آن

دامنه کوه زاگرس از مرز با جمهوری ارمنستان، در شمال شرقی، به خلیج فارس و سپس در شرق بلوچستان گسترش می یابد. به سمت جنوب فرود می شود، به 200 کیلومتر گسترش می یابد. از کوه های موازی بین دشت های بین النهرین و فلات مرکزی بزرگ ایران. در سمت غربی، جریان از آن فرود می آید که حفره های عمیق و باریک و دره های بارور آبیاری می کند. محیط زیست این ناحیه دشوار است، دسترسی به آن بسیار دشوار است و توسط چوپانان عشایر پرجمعیت است.

دامنه کوه البرز، که باریکتر از زاگرس است اما به طور مساوی نشانگر آن است، در امتداد ساحل جنوبی خزر گسترش می یابد تا زنجیره های مرزی خراسان را به سمت شرق برساند. بالاترین قله های این جزایر آتشفشانی کوه دماوند را با یخچال های طولانی آن که به 5.580 متر بالاتر از سطح دریا نزدیک است، می رسانند. در مرز با افغانستان، زنجیره ای از بین می رود و به تپه های ماسه ای بدون پوشش گیاهی جایگزین می شود.
فلات درونی خشک، که به آسیای مرکزی گسترش می یابد، توسط دو زون کوه کوچک کوچک تر بریده می شود. بعضی از بخش های این منطقه بیابانی، که به نام دشت شناخته می شوند، به تدریج در دامنه های تپه به خاک بارور تبدیل می شوند. از آنجاییکه منابع آب وجود دارد، از زمان بسیار قدیم، oases، که مسیرهای کاروان های باستانی را نشان می دهد، وجود داشته است. مشخصه فلات سیلندر نمک بیش از 320 کیلومتر طول دارد. و نیم عرض، شناخته شده به عنوان کویر و مخلوط شده توسط خم شدن عمیق است.
بیابان
دو بیابان بزرگ ایرانی، دشت کویر، جنوب شرقی است تهرانو دشت لوت در بخش جنوب شرقی کشور (دشت به زبان فارس به معنای "بیابان") است. آنها بخش بزرگی از فلات مرکزی را اشغال می کنند و با هم یک ششم منطقه کل کشور را تشکیل می دهند. این دو بیابان خشک ترین در جهان هستند و هیچ نوع زندگی را نمی پذیرند. Dasht-e-Kavir منطقه ای از کیلومتر مربع 200.000 را پوشش می دهد، در حالی که Dasht-e Lut 166.000 کیلومتر مربع است و هر دو، با وجود گستردگی آن، هنوز به عنوان ناشناخته ترین مناطق ناشناخته کشور محسوب می شوند. دشت کویر و دشت لوت در گذشته توسط کاروانهای بزرگ که راه جاده ابریشم را حمل می کردند، حمل کالاهای مختلف از شرق به غرب و بالعکس، عبور کردند.
اوزاهای بسیار نادر و دور از یکدیگر هستند، اما جالب توجه است که بسیاری از شهرهای مهم مانند کاشان، اصفهان، یزد و کرمان درست در لبه این بیابان قرار دارند. به عنوان پورت های واقعی، با تنها تفاوت این شهرها در لبه بیابان و نه از دریا، آنها با مسیرهای کاروان باستانی که از این قطعه زمین غیر مسکونی عبور می کنند، به یکدیگر متصل می شوند.

رودخانه ها و دریاچه های ایران

با وجود وجود بیابان های بزرگ، قلمرو ایران هیدروگرافی پیچیده ای را ارائه می دهد که در آن دریاها اطراف سواحل و اقیانوس های 33 که در سراسر کشور پراکنده اند، نقش مهمی دارند که نه تنها برای حمایت از آب آشامیدنی آنها بلکه برای برای زیبایی منظره آنها.
خلیج فارس این است که قطعه کم عمق (240mila کیلومتر) اقیانوس هند که بین شبه جزیره عربستان و جنوب شرقی ایران قرار دارد و طول آن 990 کیلومتر است و عرض آن بین حداکثر 338 کیلومتر متغیر است. و حداقل 55 کیلومتر. (تنگه هرمز). در شمال، شمال شرق و شرق، ایران در شمال غرب عراق و کویت، در غرب و جنوب غربی عربستان سعودی، بحرین و قطر، و در جنوب و جنوب شرق امارات متحده عربی قرار دارد. متحد و تا حدی عمان. از جمله جزایر متعددی که به آن اشاره می شود، بیشترین شناخته شده به دلایل مختلف، عبارتند از کیش، قشم، ابوموسا، گراند و پیكلا تونب. پورت های اصلی رو به خلیج فارس عبارتند از آبادان، خرمشهر، بندر خمینی، بوشهر، بندرعباس، اما در عمل تمام شهرهای بندر این سواحل نیز برای ترافیک دریایی بین المللی اهمیت زیادی دارند.
سواحل ایران عمدتا کوهستانی است و بسیاری از صخره ها. در مکان های دیگر آن باریک و مسطح است، با سواحل و استوایی های کوچک. سواحل مسطح شمال بوشهر را در خلیج خلیج گسترش می دهد و سپس به دشت وسیعی از رودخانه تیرس، فرات و رودخانه کارون تبدیل می شود. مشخصات آن بسیار نامتقارن است: در امتداد سواحل ایران آبهای عمیق تر هستند، در حالی که در امتداد ساحل عربستان آنها عمق بیش از 36 متر نیست.
برخی جریانهای فصلی به سواحل ایران در جنوب بوشهر جریان می یابند، اما اساسا هیچ رودخانه واقعی در خلیج فارس در ساحل جنوب غربی آن جریان ندارد. مقادیر زیادی از شن و ماسه های زیبا توسط باد های شمال شرقی که از ناحیه بیابانی داخلی عبور می کنند، به دریا منتقل می شود. عمیق ترین قسمت خلیج فارس در سواحل ایران و منطقه اطراف دلتاهای تیرر و فرات اغلب با گلدانی سبز خاکستری حاوی کربنات کلسیم پوشیده شده است.
شناخته شده است که خلیج فارس دارای آب و هوای بد است: درجه حرارت بالا، اما همچنین بادهای قوی است که می تواند در انتهای شمال-غرب بسیار سرد باشد. باران های پراکنده، به ویژه آب و هوای بین نوامبر و آوریل، در شمال شرق بیشتر شدید است. رطوبت بسیار مهم است؛ پوشش ابر، غلیظ نیست، در زمستان بیشتر از تابستان است. رعد و برق و مه، نادر هستند، اما در تابستان اغلب شن و ماسه و حباب رخ می دهد.
تا زمان کشف نفت در ایران (1908)، منطقه خلیج فارس برای ماهیگیری، برداشت مروارید، بسته بندی بادبانی، کشت تاریخ و سایر فعالیت های جزئی بسیار مهم است. با این حال، امروزه صنعت نفت خام در اقتصاد منطقه غالب است.
به شمال کشور در دریای خزر مرزی است که علیرغم نامی که می تواند گمراه شود، در واقع دریاچه ای است که بزرگترین آن در جهان است. این مساحت از کیلومتر مربع 370.000 و 1210 کیلومتر از شمال به جنوب و بین 210 کیلومتر و 439 کیلومتر از شرق تا غرب اندازه گیری می شود. دریای خزر پنج برابر بزرگتر از دومین دریاچه های جهان است (Lake Superior در مرز بین ایالات متحده و کانادا) و دارای 44٪ از آب های دریاچه جهان است. این درختان بسیار مهم مانند ولگا، زیم و اورال، اما هیچ خروجی در اقیانوس ندارد. دریای خزر شوری است که یک سوم نسبت به آب دریا است. سطح آن 30 متر زیر سطح دریا قرار دارد، اما سطح آن از سال به سال هدر می رود (از 15 به 20 سانتی متر در سال).

به طور متوسط ​​این عمق 170 متر است که تقریبا دو برابر آن در خلیج فارس است. جمعیت ماهی آن فراوان است؛ اما سواحل آن چندین بندر طبیعی را ارائه می دهند و طوفان خشونت بار و ناگهانی که مشخصه آن را برای قایق های کوچک خطرناک می دانند. بندر اصلی خزر بندر انزلی، نوشهر و بندر ترکمن است.

علاوه بر دریای خزر، مهمترین دریاچه های ایران دریاچه ارومیه است که در غرب آذربایجان در امتداد 130 کیلومتر و گسترده 50 قرار دارد و بنادر متعددی از آن به آب های شور نمیرسند.
دریاچه های متعدد نمکی در ایران وجود دارد و از میان آنها باید دریاچه حوض سلطان بین تهران و قم را در امتداد 20 کیلومتر و عرض 15 کیلومتر، که کاملا با نمک پوشانده شده است، ذکر کنید. دریاچه هامون در شرق سیستان که مرز بین ایران و افغانستان است، دریاچه بختگان، بزرگترین استان فارس است.
در امتداد مرز بین ایران و افغانستان، دریاچه های باتلاقی متعددی وجود دارد که با توجه به فصول سال گسترش و کاهش می یابد. بزرگترین سیستان (یا همون صبای) در شمال منطقه سیستان و بلوچستان با پرندگان پر می شود.
چندین جریان که به فلات مرکزی خشک منتهی می شوند در نمک نمک پراکنده می شوند. برخی از رودخانه های بزرگ وجود دارد که تنها دریایی کارون (890 کیلومتر) است. از جمله مهمترین آنها، باید از SefidRud (765 کیلومتر)، کرخه (755 کیلومتر)، ماند (685 کیلومتر)، Qara-Chay (540 کیلومتر)، اترک (535 کیلومتر)، دز (515) کیلومتر.)، کندیان (488 کیلومتر)، جویین (440 کیلومتر)، جره های (438 کیلومتر) و زاینده رود (405 کیلومتر). تمام جریانها فصلی هستند؛ سیلاب های بهار باعث خسارت زیادی می شوند، در حالی که در تابستان بسیاری از جریان ها کاملا خشک می شوند. با این حال، چشمه های طبیعی زیرزمینی وجود دارد که به قنات جریان دارد.

قلمرو ایران

ایران از هر نقطه نظر یک کشور بسیار متنوع است و حتی از لحاظ جغرافیایی این تنوع نمیتواند چشم را از بین ببرد. اول از همه، این یک کشور وسیع است که با kmq 1.648.195 خود از بزرگترین اندازه در آسیا است. اعداد ممکن است قادر به بیان گستره واقعی خود نباشند، اما شاید یک ایده دقیقتر از گستردگی کشور وجود داشته باشد و این نشان میدهد که قلمروی برابر با حدود سه برابر فرانسه دارد یا به عبارت دیگر یک پنجم از قلمرو شمال آمریکا. ایران بزرگتر از فرانسه، بریتانیا، آلمان، ایتالیا، بلژیک، هلند و دانمارک است.
به شمال، این کشور با استپ آذربایجان و ترکمنستان و دریای خزر همجوار است. به شرق با افغانستان و با پاکستان؛ به جنوب با خلیج عمان و خلیج فارس؛ به غرب با عراق (بین النهرین باستان) و ترکیه. به عبارت ساده تر، ایران یک پل بزرگ زمینی را تشکیل می دهد که آسیا را با اروپا متحد می کند. مرزهای ایران به طور کامل 8731 کیلومتر ساخته شده اند.
ایران یک کشور کوهستانی است، زیرا بیش از نیمی از کل مساحت آن، یعنی 54,9٪، توسط کوه ها پوشیده شده است. درباره 20,7٪، تقریبا یک چهارم کشور، از کویر ساخته شده است. 7,6٪ جنگل و 16,8٪ زمین های زراعی است.

آب و هوای ایران

ایران دارای آب و هوای پیچیده است که از زیرمجموعه به زیرپاولت متفاوت است.

در فصل زمستان یک منطقه فشار بالا که مرکز آن در سیبری است، در داخل فلات ایران به سمت غرب و جنوب غرق می شود، در حالی که سیستم های کم فشار در آب های گرم خزر، خلیج فارس و دریای مدیترانه توسعه می یابد . در تابستان، یکی از پایین ترین مراکز فشار در این سیاره در مناطق جنوبی غالب است.
سیستم های کم فشار پاکستان دو سیستم باد معمولی را تولید می کنند: Shamal که از فوریه تا اکتبر از طریق دره Tigris و فرات و باد تابستان روزهای 120 که بعضی اوقات به سرعت 190 کیلومتر می رسد ساعت در منطقه سیستان در نزدیکی مرز با پاکستان. بادهای گرم عربستان از رطوبت خلیج فارس رنج می برند.

منطقه خلیج فارس، جایی که گرما و رطوبت تقریبا غیر قابل تحمل است، از منطقه ساحلی دریای خزر بسیار متفاوت است، جایی که هوا مرطوب از حوضه می آید و جریان هوای خشک را از البرز ایجاد می کند و یک نسیم شگفت انگیز را ایجاد می کند.
در تابستان، درجه حرارت از حداکثر 50 درجه سانتیگراد، در خوزستان، در پایان خلیج فارس تا حداقل یک درجه سانتیگراد در منطقه آذربایجان غربی (شمال غرب ایران) متغیر است.

حتی بارندگی ها بسیار زیاد است و از کمتر از 5 سانتیمتر در جنوب شرقی تا نزدیک به دو متر در منطقه خزر متفاوت است. میانگین در تابستان حدود سانتیمتر 35 است. زمستان شادترین فصل برای کل کشور است. بارش باران و طوفان های بهاری اغلب رخ می دهد، به ویژه در کوه ها، جایی که حتی سنگ های مخرب سقوط می کنند. منطقه ساحلی در مقایسه با بقیه سرزمین است.
کوه های البرز بالا که دشت های باریک خزر را نزدیک می کنند، رطوبت را از ابرها جذب می کنند و یک نواحی نیمه گرمسیری، متراکم و پر بار و پوشیده از جنگل ها، باتلاق ها و زمین های برنج را ایجاد می کنند. در اینجا درجه حرارت می تواند 38 درجه سلسیوس، و رطوبت 98 درصد؛ دوره یخبندان نادر است.
در ایران، گذار از یک فصل به سال دیگر، ناگهانی است.

برای مارس 21 (نوروز، سال نو ایرانی)، درختان میوه ای پر از زرد هستند و زمینه ها با جوانه های سبز و گندم پوشیده شده است. بعدها، هنگامی که باغ ها روحانی هستند، گل های وحشی تپه سنگ را پوشش می دهند. بنابراین، آفتاب تابستان، گلها را خشک می کند، و پاییز با رنگ های روشن مشخص نمی شود؛ به جای آن، انتقال به زمستان سریع است.

ایران؛ فلور و جانوران

رنگ مناظر ایرانی در فلات کشف شده یکی از بهترین جاذبه های کشور است: شما هرگز به تغییر ظریف سایه ها نرسیده اید.

از یک شیب به دیگری، از یک دره به دیگری، جوهر، قرمز، سبز از یکدیگر پیروی می کنند و یا مخلوط می شوند، در حالی که ناگهان قله های بسیار سیاه و یا هرم سنگ های سفید در برابر آسمان از آبی شدید ایستادگی می کنند.

اما رنگ غالب این گیاه سبک است، که شبیه به یک پوست خشخاش است
از مساحت کل کشور، بیش از 180.000 کیلومتر مربع تحت پوشش جنگل ها قرار دارد، بعضی از آنها غیر قابل نفوذ است و به ویژه در منطقه مازندران که همراه با گیلان به عنوان یک قاب دریایی برای دریای خزر عمل می کند. دوستداران سبز و درختان نمیتوانند از جادهی زیبا که Ardebil را به آستارا در شمال ایران متصل میکند، اجتناب کنند. و دقیقا با توجه به شمال و دریای خزر، این ماهیان افسانه ای که ایران را بزرگترین صادر کننده خاویار در جهان می کند در آب های این دریاچه رشد می کند. از سوی دیگر، خلیج فارس از ماهی های مختلفی از جمله ماهیگیران، pescispada و ماهی های گرمسیری از زیبایی های نادر پوشیده است.
ایران همچنین یکی از مشاهیر پرنده نادری است که از گونه های باور نکردنی از گونه های شناخته شده آن معروف است و در این راستا، به ویژه در منطقه ویژه دریای خزر، دریاچه اورومیه که توسط یونسکو به عنوان "منطقه ای از علاقه جهانی" به ویژه برای تعداد زیادی از پرنده های مهاجر aquatic که هر ساله اینجا می آیند.
شیرین اسطوره ای فارسی، نماد ایران امپراتوری، در معرض خطر انقراض است. تا سقوط آخرین شاه ایران، حتی به عنوان نمادی از سازمان بین المللی بشردوستانه شناخته شده در کشورهای مسیحی به عنوان صلیب سرخ شناخته شده بود و در ایران، همانند تمام کشورهای مسلمان، پس از آن نماد هلال احمر به تصویب رسید. .
هنوز هم وجود دارد گرگ ها، گیون ها، آشا ها، گازل های فارسی، خرگوش، الاغ های وحشی و خروس های سیاه در جنگل های مازندران. و اگر چه بیشتر و بیشتر به ندرت، می توانید نمونه هایی از ببر خزر خزر را ببینید که به عنوان نام آن مشخص می شود، عمدتا در منطقه دریای خزر و همچنین پلنگ ها، متمرکز در جنوب شرقی کشور است.
به طور کامل منحصر به فرد و نوعی از کشور، بز قرمز البرز، با ریش سیاه و شاخ مارپیچ آن است. در مناطق بیابانی، خزندگان کمبود ندارند، حتی اگر مارهای مرگبار زهرآگین بسیار نادر باشند. Varans که چند متر طول دارند می تواند در مناطق ویران ترین منطقه ایران و نیز لاک پشت های بسیار خنده دار یونانی پیدا شود.
ماهیت خاک و به ویژه کمبود آب باعث اشتیاق ایرانیان برای باغ و باغبانی شده است. در طول تاریخ کشور، باغ ها، گل ها، درختان و آبراه ها منابع ناپایدار برای خلاقیت هنری مردم بوده است. گل رز و یاسمن ایران در سراسر جهان برای عطر خود مشهور شده اند، نه تنها توسط شاعران ملی خوانده می شوند، بلکه اغلب با مسافران و گردشگران خارجی غافلگیر می شوند.

برای مثال، از گلهای رز، به عنوان مثال، چاردین می نویسد که علاوه بر گلهای صورتی، پنج رنگ مختلف دیگر نیز دارد: سفید، زرد، قرمز مایل به قرمز، قرمز روشن و دو رنگ، که قرمز رنگ سفید یا زرد است. او همچنین ادعا می کند که بوته های رز با گل های سه رنگ مختلف (زرد، زرد و سفید، زرد و قرمز) در شاخه ی مشابه دیده شده است و گل رزهای این گونه هنوز هم در کشور وجود دارد. دو گل دیگر که اغلب در ایران با آن ارتباط دارند، لاله و لیلی هستند. اولین بار در ایران از زمان عباس صفوی به اروپا وارد شده بود و قرنها برای هر دو مدس و پارسها لاله همواره نماد عظمت سلطنتی بود.
اما ایران همواره برای آن میوه معروف بوده است، به طوری که نام هایی که در اروپا برای لیمو، نارنجی و هلو استفاده می شود از زبان فارسی، یعنی از فارسی است. منطقه خزر سدر را تولید می کند، در حالی که خرما و موز در کنار خلیج فارس رشد می کنند. در فلات مرکزی فراوانی از سیب، گلابی، هلو، زردآلو، هندوانه، انگور و گیلاس وجود دارد، در حالی که تقریبا در هر منطقه دارای نوع خاصی از خربزه است.
کشور همچنین در ادویه جات و گیاهان دارویی فراوان است: کیفیت دانه های زیره سبز و زعفران در سراسر جهان شناخته شده است.
حیوانات وحشی ایران شامل گرگ، روباه، لئوپارد و راینس (شیرهای افسانه ای فارسی تقریبا کاملا منقرض شده اند؛ بعضی از نمونه های ببر هنوز در منطقه خزر زندگی می کنند)، بز های وحشی (بز گاو قرمز البرز، ریش شاخ های سیاه و مارپیچی)، گوزن و گزیل در تعداد زیادی، گوسفند و گراز وحشی. در خزر، جهان مشهور برای ماهیان خاویاری، که ایران را بزرگترین صادر کننده خاویار در جهان می داند، انواع مختلف مهر و موم نیز وجود دارد. در عوض دریاچه ارومیه از منطقه یونسکو "منافع جهانی" برای تنوع زیادی از پرندگان آب مهاجر که هر ساله به آن می رسند طبقه بندی شده است. جوندگان در همه جا رشد می کنند و انواع مختلفی از مارمولک ها را شامل می شوند. حیوانات خانگی شامل اسب ها، الاغ ها، گاو، بوفالوهای آب، گوسفند و بز، dromedaries و شتر، و همچنین البته سگ ها و گربه ها است.

سهم