سمنان -25
منطقه سمنان      | ♦ سرمایه: استان سمنان   | ♦ سطح: 96 816 کیلومتر مربع  | ساکنان: 570 835
تاریخ و فرهنگجاذبه هاسوغات و صنایع دستیگمرک و آداب و رسومکجا بخواب و بخواب

زمینه جغرافیایی

منطقه سمنان یکی از مهمترین وظایف ایران است و تا آنجا که به توسعه منطقه مربوط می شود، آن منطقه ششم را نشان می دهد که حدود چهار برابر از تهران است. پایتخت این منطقه شهر سمنان است و سایر مراکز اصلی ساکن شهررود، دامغان و گرمسار است. این منطقه هر دو منطقه کوهستانی و مسطح است. منطقه کوهستانی دارای نقاط توریستی بسیار جالب و حتی در دشت هایی است که برخی از قدیمی ترین شهرهای ایران واقع شده اند.

اقلیم

به دلیل تنوع شرایط جغرافیایی، هر منطقه از این منطقه نوعی آب و هوا دارد. به طوری که در منطقه کوه آب و هوای سرد وجود دارد، در دامنه های کوهستان شرایط آب و هوایی معتدل یافت می شود و در نزدیکی صحرای گرمسیری صحرایی ثبت شده است.

تاریخ و فرهنگ

در تمام دوران مد ها و هخامنشیان، منطقه سمنان بخشی جدایی ناپذیر از قلمرو پارتی ها و بعدها، حتی در دوره ساسانیان، به شمار می رفت؛ این منطقه ای بود که نقش اصلی را ایفا می کرد. پارت ها منطقه های باستانی ایران را به بخش های بزرگ 18 تقسیم کرده اند که یکی از مهم ترین آنها، "کومیزن قمی" یا "قم"، می تواند در منطقه ای نزدیک شهر سمنان و دامغان واقع شود. در اواسط قرن هفتم میلادی C. در زمان یزدگرد III، آخرین حاکم سلسله ساسانی، مهاجمان عرب فلات ایران را فتح کردند. در ابتدا، اعراب شهر بزرگ و مرفه ری را فتح کردند و سپس به سمت شمال شرق حرکت می کردند و وارد قلمرو کوموش شدند - منطقه ای که بین شهرهای امروز سمنان، دامغان و باستام قرار دارد - و همچنین این را اشغال کردند منطقه است. از این رو، از منابع تاریخی و تاریخچه این دوره، نتیجه می گیریم که منطقه سمنان یکی از قدیمی ترین مناطق ایران بوده و در طول تاریخ، دوره های رونق و فروپاشی داشته است. این منطقه مکان ملاقات جمعیت های مختلف بوده است. با تهاجم مغول، شهر سمنان نابود شد، اما در دوره های بعد، به ویژه در دوران صفویه و قاجار، این ساختمان دوباره بازسازی شد و کارهای متعددی از آن زمان به وجود آمد. جاده ابریشم در طول منطقه عبور کرده است، بنابراین در رابطه با مسیر تجاری معروف، هنوز هم امروزه آثار تاریخی فراوانی از قبیل کاخ ها، ساختمان ها، قلعه ها، کاروانسراها، مخازن آب و برج های نگهبان وجود دارد. از جمله این آثار تاریخی: کاخهای آقا محمدخان و فتحعلی شاه در دامغان، کاخهای شاه عباس از ایین رشید و حرم سلطنتی در گرمسار، محل اقامت دختر ناصرالدین شاه در دامغان، قلعه های سارو، کوشگونان و پچنار در سمنان و قلعه های لیزرگ و بانوخ در گرمسار. در منطقه سمنان نیز مکان های متعدد و ساختمان های مذهبی وجود دارد که نشان دهنده ی اهداف زیارت، از جمله مسجد سلطانی، مسجد جمعه، مسجد تاتکران دامغان و مسجد بزرگ باستام است. این منطقه گهواره بسیاری از شاعران، دانشمندان و عارفان است مانند: منوچهری دامغانی، ابن یمانی فیرادی، خوراکهای باستامی، یگمامی جندقی، زوقی باستمی، بیضید باستامی، شیخ ابوالحسن خرقانی، شیخ آلا داوال سمنان، شیخ ساکک و بیبی مونیای سمنان. از جمله شخصیت های جدید ما می توان به موارد ذیل اشاره کرد: حاج علی سمنانی، فیض سمنانی و زبیح الله صفا. در میان استفاده و آداب و رسوم ساکنان منطقه سمنان، به یاد داشته باشید که لباس های سیاه در مراسم تشییع جنازه ندارند. دلیل این انتخاب، به نظر می رسد در ناآگاهی های باستانی خود به پرچم سیاه که نشانه ای از خلفای عباسی بود، یافت می شود.

سایر آثار و ساختمان های تاریخی این منطقه شامل کاروانسراهای عباس آباد، کاروانسراهای شاه سلیمان اهو، کاروانسراهای شاه عباس اولجرد، ساختمان تاریخی چشمه علی، کاخ عین آرراشید ، قصر هارامسارا و قلعه های Pachenar.

سوغات و صنایع دستی

صنایع دستی صنایع دستی سمنان عبارتند از: فرش، قالیچه، انواع مختلف شیشه سازی، انواع سرامیک و سرامیک و انواع مختلف محصولات نساجی. پسته این منطقه بسیار مشهور است، مانند میوه خشک، نان سنتی، انجیر، آلو، گردو و انگور.

مراسم "چلچله" در شهر موژان استان سمنان

شهر زیبای پایتخت موجن، واقع در 33 کیلومتر شمال غرب شهرود، میلیون ها پیروان امام حسین و مؤمنان را از گوشه و کنار کشور، به ویژه از تهران و هر ساله در ماه محرم، میزبانی می کند. از Gorgân
منطقه سمنان، Mojen دارای برخی از تکیه (1) به تکیه بالا (قلعه) ، پایین (مرکزی) ، سعدت ، ملاغوهر و زولجانه و همچنین برخی membarkhâne (2) که چند روز قبل از ماه محرم تمیز شده و با پارچه های سیاه پوشانده شود. از زمان های بسیار قدیم ، در روزهایی که از شب سوم ماه محرم آغاز می شد ، در حیاط دو تکه بزرگ موجن ، بالا و پایین ، آئین معروف "چلچلی" کمی قبل از غروب آفتاب برگزار می شود و این رسم تا زمان در شب دهم با حضور اعضای تکیه و شرکت کنندگان بیشمار در عزاداری امام حسین (ع). در تکیه پایین ، درست قبل از غروب آفتاب ، افراد تهیه کننده تقیه را تمیز می کنند و فضای مورد استفاده را با فرش و ملحفه می پوشانند و چهل شمعدان را برای این مراسم قرار می دهند. گفته می شود که شاید به همین دلیل آنها این آیین جذاب مذهبی را "چلچلی" یا "چهل شمع" نامیده اند.
اعضای تکیه و داوطلبان در مقابل شمع ها ایستاده و با جمعیت حاضر و فردی که معمولا رهبر هستند و به عنوان محلی که می گویند "پدر" تکیه، مزاج با صدای ظریف است. زنان و دختران جوان در بالای مراحل تکیه نشسته اند و تماشای نمایش را دارند. آنها بر این باورند که در دعاهای غروب آفتاب ابتدا پاسخ داده شده و بنابراین نباید این فرصت را از دست بدهند. تیکه پایین تر یک جنبه معنوی خاص دارد. پارچه ای که در حیاط تکیه و روی ستون های چوبی پخش شده است، نماد اردوگاه امام حسین است (اجازه دهید او صلح کند). در این مراسم، پس از نماز دعا، بخشی از نماز زیارت عاشورا خوانده می شود، سپس برای سلامتی و بازگشت به دعا امام زاهدان (3) (صلح با او) و تماشاگران با "آمین" پاسخ می دهند. در این مراسم، مردم غذای خیریه را تهیه می کنند که عمدتا شامل نان و مکعب های شکر می باشد و آن ها را روی تابلوهای بوم بزرگ قرار می دهد و غذا که روز بعد برای شرکت کنندگان در مراسم ارائه می شود. در عوض، مردم از داوطلبان به خاطر قدردانی، یک کیسه کوچکی از نابیت (شکر بلورین) دریافت می کنند.
در پایان مراسم دعا می کنیم و می خوانیم فاتحه (4) همچنین برای نعمت مرده، بهبودی بیماران، از بین بردن زنا و پذیرش اعترافات. سپس شمعها از دست به دست منتقل میشوند و برای نوبت و آماده شدن برای نماز غروب آفتاب آماده میشوند.


1- فضایی که برای مراسم تشییع جنازه ماه محرم استفاده می شود ، به طور کلی یک فضای باز در تقاطع یک شهر ، یک میدان ساده اما همچنین ساختمانی که در آن تعزیه نمایش داده می شود. ، نمایشی نمایشی که در آن شهادت امام (ره) به یاد می آید حسین امروز در کربلا ، در جنوب عراق است. عموماً ساختمانی با حیاط است. هر تکیه اعضای خاص خود را دارد که معمولاً ساکنان آن محله هستند.
2- Lett. "خانه مجسمه سازی"، که در آن menbar نشان دهنده قله مسجد است.
3 - دوازدهم و آخرین امام شیعیان، المهدی (به انگلیسی: "به خوبی هدایت شده توسط خدا") مرموزی ناپدید شد و بازگشتش همیشه انتظار می رود.
4 - اولین سوره قرآن.

رسم بارانی بچه ها با گل در شهر دامغان و در منطقه سمنان

در میان آداب و رسوم سنتی که از گذشته در نقاط مختلف شهر دیمگن باقی مانده است، تولد نوزاد در یک پارچه با گل در اولین بهار زندگی او وجود دارد. بر طبق این آداب و رسوم، در مواردی که تولد نوزاد با فصل بهار و با شکوفایی گل رز قرمز همخوانی دارد، برخی از زنان خانواده به باغ ها و رشته های مختلف می روند تا گلها را بخوانند و اشعار را بخوانند. گل ها به خانه منتقل می شوند و گلبرگ ها پراکنده می شوند، سپس کودک به حمام منتقل می شود و شسته می شود. هنگامی که از حمام بیرون می آید، آن را خشک و بسته به پارچه ای سفید که در آن گلبرگ گل رز قرمز گسترش یافته است. این مراسم معمولا توسط مادر، عمه یا مادربزرگ انجام می شود. برای دیگر نوزادان متولد شده در فصول دیگر، این مراسم در اولین بهار زندگی خود انجام می شود. پس از آن چای، شربت و شیرینی به مهمانان ارائه می شود.

آشپزی محلی

چند غذای غذاهای محلی از منطقه سمنان به روش سنتی تهیه می شود: سوپ ترش، گوشت گاو با پسته، برنج با شوید و لوبیا سبز، انواع مختلف تاخین، رشت پولو، بیج بژ، کیت شیر، کرفس قیمه، برنج و کشمش، Zardak Polo، انواع مختلفی از ظروف ترکیبی (گردو و اسفناج، سیب های وحشی و گیلاس ترش، ظروف پسته مبتنی بر خوره قرم)، گور ماست، دوغ جو، اسکن، بولماق، حسو، داست بودن قممه، خراك كاشك، تس كاباب، مستانجوش، قليافوت، بورني كادو.

سهم
دستهبندی نشده