ازدواج

ازدواج

ازدواج در ایران آداب و رسوم دارد که برخی از آنها مختص فرهنگ ایرانی است. این آداب و رسوم در طول تاریخ بارها تغییر کرده و هر بار متناسب با گروه های قومی ، مذاهب و حتی سطوح مختلف اجتماعی سازگار شده اند. امروزه معمولاً زوجین قبل از ازدواج در محل کار ، دانشگاه ، مکانهای عمومی ، مهمانیها و مهمانیهای خانوادگی یا در بسیاری از موارد همین خانوادهها در یافتن فرد مناسب فرزندان خود با یکدیگر آشنا می شوند. دختران ازدواج ایرانی رویدادی است که از چندین مرحله تشکیل شده است. این موارد در برخی مناطق ایران در آغاز کمی متفاوت بود در حالی که در مناطق دیگر تغییرات به تدریج صورت گرفت. اما این امر معمول و معمول در مراحل ازدواج سنتی ایرانی در بیشتر مناطق کشور (به ویژه در تهران) است که در اکثر گروه های قومی مشاهده می شود. با این وجود ، در کنار ازدواج های سنتی ، ازدواج های مدرنی نیز وجود دارد که کمتر به آداب و رسوم تابع هستند و فقط به قرارداد ازدواج و آغاز زندگی زناشویی مربوط می شوند.
مراحل ازدواج سنتی در زیر ذکر شده است:

Khāstegari یا پیشنهاد ازدواج

در مراسم خواستگاری که معمولاً بعد از ظهر یا غروب آفتاب برگزار می شود ، طبق توافقاتی که قبلاً صورت گرفت ، پدر و مادر به همراه پسر و سایر اعضای خانواده با گل و شیرینی به خانه دختر می روند. در ابتدا درباره بسیاری از موضوعات صحبت می کنیم و سپس مکالمه به سمت پیشنهاد ازدواج خطاب به دختر خانواده می رود. معمولاً در این جلسه دختر به حاضران چای ، شیرینی و میوه پیشنهاد می کند و به س questionsالات پاسخ می دهد. سپس اگر دو خانواده به توافق کلی و از یک معیار فرهنگی ، اجتماعی ، معیشتی و غیره برسند ، همسران آینده برای یکدیگر مناسب هستند ، تاریخ و مرحله بعدی ازدواج تعیین می شود ، یا کسی به نام " bale borān ".
مراسم "bale borān" (روشن: رضایت) و شیرینی خران (روشن: خوردن شیرینی)
در این مراسم که در خانه دختر برگزار می شود ، اقوام بزرگسال دور نیز جمع می شوند و بحث بر سر توافقات نهایی در مورد جهیزیه دختر و شرایط ازدواج است. در مراسم bale borān خانواده داماد هدایایی از قبیل یک تکه پارچه ، یک حلقه طلا و گاهی اوقات یک مخروط قند برای عروس به ارمغان می آورند بنابراین نشان می دهد دختر نامزد است و به پسر آنها تعلق دارد. جهیزیه مهمترین چیزی است که در مراسم bale bor discussed مورد بحث قرار گرفته است. در بعضی از گروه های قومی ، خانواده عروس مبلغی را از داماد معروف به "شیربا" (که به آن مقدار شیر یا قیمت شیر ​​است) می دانند که متعلق به پدر و مادر عروس است و اغلب برای خرید قطعاتی از آن استفاده می شود. شلوار عروس. سخنرانی ها و توافق نامه های انجام شده روی کاغذ نوشته شده و توسط حاضران به عنوان شاهد امضا می شود.

حزب تعامل

مهمانی نامزدی مراسمی است که معمولاً مدتی پس از جشن بلیون و همراه با یک جشنواره مذهبی یا یک تعطیل عمومی برگزار می شود. در آن خانواده های دختر و پسر این اتحادیه را با روشی رسمی تر اعلام می کنند. مهمانی نامزدی می تواند متشکل از یک پذیرایی خصوصی خانوادگی متوسط ​​یا یک مراسم باشکوه و باشکوه باشد که در خانه ، سالن یا باغی با تعداد زیادی مهمان برگزار می شود. حتی برای این مراسم دعوت نامه ارسال می شود. بسته به سنت های موجود در هر شهر ، آداب و رسوم و تشریفات مهمانی نامزدی به عهده خانواده عروس یا داماد است.

مراسم aghad-kanān (امضای قرارداد)

موضوع و مراسم آقاداد بسیار مهم است و به دو صورت برگزار می شود: در اولی که مراسمی در خانه دختر است ، معمولاً زنان و مردان در اتاق های جداگانه ، برای خواندن قرارداد به هم می پیوندند ( شرایط آن و جهیزیه دختر قبلاً و در هنگام مراسم بیله بور تعریف شده بود). در این مراسم ، دختر و پسر در کنار یکدیگر و در مقابل ضیافت عروسی (سفره آغد) که با اشیا symbol نمادین مانند: قرآن ، آینه ، شمعدان ، آب ، نان ، پنیر ، گیاهان ، شکر متبلور ، شیرینی ، گردو ، بادام ، فندق ، تخم مرغ ، عسل ، ماست و یک پارچه ابریشمی بر روی سر آنها نگه داشته می شود ، دو فلپ آن آنها در دست زنان هستند ، در حالی که زن دیگری دو مخروط قند را در داخل این پارچه خرد می کند به طوری که قطعات کوچک روی سر همسران آینده می افتد. در همان زمان "آزرده" (کسی که ازدواج را انجام می دهد) قرارداد را می خواند. در بیشتر موارد پس از سه بار تکرار درخواست از دختر ، دختر پس از گرفتن اجازه از والدین خود ، پس از بار سوم جواب مثبت می دهد. غالباً استفاده می شود که پس از درخواست برای بار سوم و قبل از بله گفتن ، عروس از مادر داماد هدیه ای دریافت می کند که "زیر لفزی" نامیده می شود و سپس قرارداد قرائت می شود. متعاقباً ، عروس و داماد و چند شاهد تمام صفحات aghad-nāme را امضا می كنند ، سندی رسمی كه شامل مشخصات شخصی زن و شوهر است و شامل تاریخچه ازدواج ، شرایط ، وظایف و مسئولیت های زن و شوهر است. تازه ازدواج کرده این مراسم همچنان هدایای ارزشمندی را به عروس ، با نشاط و سرگرمی میهمانان ارائه می دهد.
در این جشن ، تهیه شام ​​معمولاً به عهده خانواده عروس است اما هزینه های دیگر از جمله تهیه گل ، شیرینی و میوه به عهده داماد است. در شکل دوم ، پس از توافق کلی بین دختر و پسر و خانواده های آنها ، قرارداد به صورت خصوصی خوانده می شود و ازدواج به صورت رسمی و قانونی منعقد می شود ؛ بدون تشریفات خاص دیگر یا با تشکیل یک پذیرایی ساده ، زندگی مشترک آنها آغاز می شود. در بعضی موارد قرارداد بعد از دوران نامزدی و هنگام مراسم ازدواج خوانده می شود.

مراسم Pā-goshā

اصطلاح پاگوشا به معنای احزاب یا پذیرایی است که پدر و مادر، اعضای خانواده و بستگان پس از امضای قرارداد، دعوت از همسران خود را در خانه خود سازماندهی می کنند تا به آنها عادت کرده و در اجتماعات خانوادگی شرکت کنند. در این پذیرش، هدیه به طور کلی به زوج داده می شود. با این حال، این احزاب حتی پس از ازدواج بین بستگان نزدیک برگزار می شود.

تهیه کیت عروسی

"Jahizie" یا "jahāz" کیتی است که از لوازم جانبی و وسایل خانه لازم برای زندگی دو یا سه نفر ساخته شده است ، اشیایی که عروس در طول ازدواج به خانه مشترک جدید می آورد. معمولاً در سالهایی که دختر خانواده در مرحله رشد است و در آستانه رسیدن به سن ازدواج است ، خانواده وی در حال آماده شدن برای خرید چندین مورد هستند اما با گذشت سالها و پیشرفت روزمره لوازم جانبی لوازم خانگی ، امروز خرید آنها به قبل از مراسم عروسی موکول شده است. قبل از آوردن شلوار خانه به خانه عروس و داماد ، زنان متعلق به حلقه اقوام دور دست جمع می شوند و مهمانی های کوچکی را برگزار می کنند که در آن شلوار لباس ، جواهرات و جواهرات عروس به مهمانان نشان داده می شود و هر مهمان هدیه می آورد. سرانجام ، پارچه شلواری در زمان مناسب و با تشریفات خاص به خانه زوجین آورده می شود ، مراسمی که هنوز در برخی از شهرهای ایران وجود دارد و بسیار زیباست و جنبه مذهبی دارد.
-خرید لوازم جانبی عروسی
قبل از اینکه جشن مراسم عروسی برگزار شود ، همسران با همراهی تعدادی از زنان از نزدیکان بستگان ، برای خرید لوازم عروسی به بازار می روند: انگشتر ، لباس عروس ، آرایش ، آینه ، شمعدان ، کت و شلوار داماد و ... اشیا for برای همسر توسط شوهر و چیزهایی برای او توسط او خریداری می شود. به همین مناسبت ، داماد با ارائه ناهار و اغلب خرید هدیه برای همراهان خود ، از آنها تشکر می کند. به این هدایا "سر خریدی" گفته می شود. آیین خرید این روزها در گروه کمتر انجام می شود و در یک روز تمام می شود.

مراسم hanā-bandān

Hanā-bandān یک مهمانی و یک جشن مهمانی گوزنی یا مرغی است که شب قبل از روز عروسی با حضور کوچکترین در خانه زن و شوهر برگزار می شود. در این تعطیلات ، خانواده داماد میوه ، شیرینی و حنا تزئینی برای عروس می آورند. در پایان ، حتی دستان همسران و میهمانان با حنا نقاشی می شود و همه چیز در فضای شادی بزرگ اتفاق می افتد و جشن ها تا دیر وقت ادامه دارد.

مراسم عروسی مراسم عروسی

مراسم عروسی یک مراسم بسیار مهم ، مجلل و شاد است که تقریباً همه خانواده های دور و نزدیک عروس و داماد در آن شرکت می کنند و از میهمانان در آن استقبال کامل می شود. تمام هزینه های این مهمانی به عهده داماد است. پس از پایان آن ، همسران با خوشحالی و گروهی از مهمانان به خانه جدید خود همراه می شوند و با یک آئین خاص مانند سوزاندن جاده وحشی ، قربانی کردن یک حیوان و عبور از زیر قرآن ، وارد خانه می شوند. این جشنواره در شهرها و مناطق مختلف ایران شامل آداب و رسوم خاصی بود و در برخی موارد می تواند سه روز یا حتی بیشتر به طول انجامد. در سال های اخیر در ایران نیز شاهد برگزاری مراسم های عروسی گروهی و دانشگاهی بوده ایم.

مراسم پیشتازی و مدرام اسلامی

مراسم پاتختی در روز بعد از جشن عروسی برگزار می شود. در این مراسم که امروزه به ندرت برگزار می شود ، فقط زنان متعلق به نزدیکترین اقوام در مهمانی بعد از ظهر که توسط خانواده عروس برگزار می شود شرکت می کنند و به آنها کیک ، میوه ، شیرینی و نوشیدنی پیشنهاد می شود. به همین مناسبت میهمانان به عروس کادو می آورند. به همین ترتیب ، این مراسم در کانادا و آمریکا با نام "دوش عروس" برگزار می شود. همچنین صبح روز بعد از جشن عروسی ، آیینی به نام "مدارزان سلیم" برگزار می شود که در آن داماد با هدیه به دیدار مادر عروس می رود و در حالی که او از او تشکر می کند ، او دست او را می بوسد و او هدیه خود را دریافت می کند.

ماه عسل

برخی از همسران پس از تکمیل مراحل آخر رسمی و جشن مراسم عروسی، برای سفر با هم، ماه عسل سفر می کنند. در میان خانواده های مذهبی شهر مشهد به عنوان اولین مقصد انتخاب شده است.

سهم
  • 1
    اشتراک گذاری
دستهبندی نشده