تاریخ هنر ایران

بخش دوم

هنر ایرانی از پیروزی اسلام
پیروزی انقلاب اسلامی

هنر در دوره سلجوقی

مقدمه عمومی و تاریخچه تاریخ سیاسی سیاسی

دوره سلجوقی دورهی تولد دوباره هنری در سرتاسر ایران، هر دو شرقی و غربی است که طی آن معماری، به ویژه در مورد مساجد، مدارس و کاروانسرا، شکل نهاییش را پیدا کرد. علاوه بر این، همانطور که در دوره ساسانی نیز اتفاق افتاد، از مرزهای ملی عبور کرد تا به چین و هند و در غرب تا سواحل اقیانوس اطلس نفوذ کنند، که بر شیوه احداث بناهای این مناطق تاثیر گذار بود.
این سلجوقیان نبودند که این تولد دوباره و انقلاب فرهنگی و هنری را دنبال کردند، اما قطعا در دوران سلطنت خود، نابغه ایرانی به اوج خود رسید. پس از آن، مسیر هنری همچنان ادامه داشت اما نتوانست به افزایش و یا حتی در همان سطح باقی بماند، محدود به اشکال تقلید و بازسازی بناهای گذشته است. در حقیقت، نوبت های فرهنگی و هنری در قرن هشتم و نهم، در زمان سلطنت صفاریدها و به ویژه سامانی ها اتفاق افتاد. زایریدها و بوییده ها، هر کدام در داخل قلمرو خود، گام های مهمی در تحقق این رنسانس ملی و هنری گشتند.
در قرن نهم، ایران شاهد شکوفایی شاعران، دانشمندان، ریاضیدانان، ستاره شناسان، مورخان، جغرافیدانان، زبان شناسان، زیست شناسان و پزشکان بود. آنها از قدرت بی سابقه ای لذت می بردند و با جسارت و توانایی های قابل توجه در اختیار داشتند. در طول سلطنت سامانی ها، علیرغم جنگ های متعدد و مبارزات استقلال که در هر گوشه ای از چنین قلمرو وسیعی رخ داد، ایران به گهواره ادبیات و فرهنگ تبدیل شد، در حالی که در آن زمان اروپا و غرب در تاریکی جهل و تعصب غوطه ور شد.
توسعه این رشد فرهنگی در قرن دهم و بیداری احساسات ملی گرایانه و استقلال ایران در کارهای شخصیت هایی چون فردوسی بزرگ شاعر مشهور برای کار حماسی جاویدان یا شاهنامه و سایر کتاب هایی مانند هودینامه و غیره، حمایتی از حمایت های هنرمندان است. ترکیب شاهنامه تقریبا در 981 آغاز شد و سی سال بعد، یعنی در 1011، به پایان رسید. شاهنامه فردوسی، یکی از بزرگترین شعرهای حماسی جهان، نه تنها موفق به از بین بردن نفوذ فرهنگ عرب شده توسط فاتحان عرب به سوی ایران از سوی ذهن مردم شده است - دانشمندان و نویسندگان ایرانی مجبور بودند کارهای خود را بنویسند در عربی - اما همچنین موفق به تقویت زبان اصلی و معتبر، Dari فارسی، با توجه به زبان تحمیل شده است. در حال حاضر زبان فردوسی زبان رسمی ایران است. فردوسی تقریبا شش هزار آیه را تشکیل داد که تنها از واژه های عربی 984 فارسی استفاده شده است. این نه تنها خدماتی بود که به ایران و ایرانیان ارائه می شد، بلکه دعوت و تدریس برای حفظ استقلال و وحدت ملت بود و همیشه آماده پذیرفتن و رد هر گونه تجاوزات سیاسی و فرهنگی خارجی . اگر چه رودکی از شعر فارسی بود، فردوسی شایستۀ راه اندازی جنبش استقلال بود و در این چند نفر توانستند موقعیت خود را برابر ببینند. فردوسی موفق شد، علاوه بر احیای روح استقلال ملی و غنی سازی و حفظ زبان فارسی، همچنین به تسریع تماشای ایرانیان در ریاضیات، علم و اخلاق، برجسته کردن نبوغ آنها و آماده سازی آنها از طریق اشعار او، برای غلبه بر خطاهای سیاسی و اجتماعی خود.
در طول زمان سامانیان، زیری ها و بوییده ها، حاکمان و فرمانداران، اغلب خود شاعران معروف و مردان فرهنگ، با حمایت از دانشمندان و دانشمندان، به این احیای ملی کمک کردند. گفته می شود که صاحب ابن عباد، وزیر خرید، دو صد هزار جلد را در کتابخانه اش داشت. خواندن و کتابخانه ها از حمایت قضات حمایت می کردند. قاضی قضایی شهرستان نیشاپور خانه ای با یک کتابخانه بزرگ برای استفاده توسط محققان و دانشمندان که از شهر بازدید کرده بودند و از کتاب ها مشورت می کرد، نیز هزینه های اقامت خود در این شهر را تأمین می کرد. این نگرش ایرانیان از دو عامل اصلی حاصل می شود: اول، استعداد، طعم و مزه خوب و علاقه آنها به کسب دانش و فرهنگ، به ویژه در مورد ادبیات، و دوم، بر اساس احادیث پیامبر اسلام (صلح بر روی او و خانواده اش) گفت: «به علم نگاه کن حتی اگر در گهواره گهواره در چین بود». از میان محققان و دانشمندان که در این دوره نام ایران مشهور و حکمت ایرانیان حتی فراتر از مرزهای کشور است، می توان ذکر کرد: جابر بن حیاج (قرن هجدهم)، یکی از دانشجویان امام صادق صلح در او)؛ زکریا رازی که الکل را کشف کرده است و روش بازدید و مراقبت های بالینی را که در حال حاضر در بیمارستان ها به کار می رود اختراع کرده است. او همچنین یک شیمیدان و یک فیزیکدان بود و نفوذ او در سراسر جهان اسلام و در رنسانس اروپا شناخته شده است؛ فارابی که پیشگام تمام علوم زمان خود بود و تحت عنوان "استاد دوم" (بعد از ارسطو، شناخته شده به عنوان اولین استاد) نامگذاری شد. او یک کتاب مهم تحت عنوان "La Grande Musica" را نوشت که در آن، برای اولین بار در جهان، او یادداشت های موسیقی را ضبط کرد؛ ابو علی سینا (شناخته شده به عنوان ابن سینا)، فیلسوف، نویسنده، شاعر، دکتر و نبوغ جهانی است. تا قرن هفدهم آثار او در دانشگاه های اروپا آموزش داده شد. دینوری، که یک مورخ، فرهنگ لغت، ستاره شناس و گیاه شناس بود؛ Biruni، جغرافیدان، معشوق معاصر آویکننا، و بسیاری دیگر از محققان، دانشمندان و نویسندگان که شهرت کمتری داشتند. با این حال، قرن دهم بیشتر از همه به نام آویکننا و Biruni شناخته شده است، و بین آن دو، Avicenna برتر و معروف تر بود. مرگ آنها در آغاز قرن یازدهم رخ داد. در نیمه دوم قرن بیستم عمر خیام، شهادت، شاعر، فیلسوف و ریاضیدان بزرگ زندگی می کرد که شمار π تا قرن چهاردهم را محاسبه کرد و آنها را با یازده معادله درجه سوم حل کرد. او بنیانگذار جبر بود و در 1075 یک تقویم جدید با دقت شگفت آور و برتر از غرب داشت، که در آن شروع و تکمیل یک تور از زمین در اطراف خورشید در دقیقه و ثانیه محاسبه شد. این تقویم هنوز معتبر است و در حال استفاده است از دیگر محققان این دوران از تولد دوباره ملی می توان نام های غزالی، شاعر، حکیم، حقوقدان، طالع بینی و ابن هیثم را که در قرن سیزدهم، سرعت صدای و اندازه محیط زمین را محاسبه کرد، ذکر می کنیم.
دوره شکوفایی سلجوقیان، یک قبیله ترکی که تحت تأثیر رنسانس فرهنگی ملی قرار داشت، در زمان سلطنت سامانیان آغاز شد. آنها بزرگی و شکوه و جلال دادگاه غزنویان را شناختند، اما مشکلات زندگی در بیابان ها و دشت ها از منشاء آنها، آنها را قوی تر، مقاوم تر و آرام تر ساختند. رهبری Toghrol Beg (1032-1064) آنها غزنویان را شکست دادند و پس از جنگ های متعدد، آنها سلسلهی پیوئییدی را به قتل رساندند، و پس از ساسانیان، یک پادشاهی را که در سابقه تاریخی برابر نبود، به وجود آورد. پس از Toghrol، حاکمان سلجوقی، یعنی آلپ ارسلان (1064-1073)، ملک شاه (1073-1093) و سلطان سانجار (1119-1158)، همه افراد متعهد و کارآمد بودند که افتخار می کردند ایران. آنها مؤمن شرور اعترافات سنی بودند. گفته شده است که ملک شاه در سالهای اخیر سلطنت خود به شیعیان تبدیل شده است. علاقه شدید سلجوقی به اسلام و مسائل مذهبی و معنوی در میان دلایل اصلی احداث مدرسه ها و توسعه ساختار چهار ایوان بود که سبک معماری آن، هر چند که در ایران آغاز شد، در سرتاسر جهان گسترش یافت جهان اسلام
در دوران سلجوقی، اکثر هنرهای ایرانی مانند معماری، دکوراسیون گچ، روکش فلزی، شیشه، سرامیک و سرامیک، شیشه و غیره آنها به انتهای کمال رسیده و سزاوار توصیف جداگانه هستند.

معماری

همانطور که قبلا ذکر شد، معماری اسلامی ایران که می تواند بدون نفوذ خارجی در نظر گرفته شود و به همین دلیل معتبر است، دوره سلجوقی است که قدرت، ثبات و شکوه آن در مسجد جمعه مشهود است اصفهان. این مسجد یکی از بزرگترین شهرهای جهان است. در حقیقت، ساخت آن به طور کامل کار سلجوقی ها نیست، تا آنجا که بخشی که در زمان پیسیتی ساخته شده است هنوز هم امروز زنده می ماند. اما همه این که آن را برای عظمت و شکوفایی آن متمایز می کند بدون شک به دوران سلجوقی می رسد. در قرن های بعد، در زمان سلطنت ایلخندی ها و صفوی ها، جزئیات دیگر اضافه شد و مسجد مورد بازسازی و اصلاح قرار گرفت. این شامل تکامل و توسعه معماری ایران در طول هشت قرن، از 10 تا 18 است.
حیاط، ابعاد آن 60 × 70 متر، ارائه چهار iwans با هم از طریق دو طبقه بازی، با شکوه با کاشی majolica. یک iwan طولانی، همچنین با کاشی های majolica تزئین شده است، منجر به یک سالن دعا تحت پوشش گنبد. بر اساس حکم نضام الملک، وزیر آلپ ارسلان و ملک شاه، کلیسا که بر روی دیوار مسجد حکمرانی شده بود به 1073 تزریق شد. تقریبا قطعا بخش پایین تر این مجموعه به قرن گذشته رسیده است. این شامل یک اتاق بزرگ مکعبی، بسیار بزرگ است که از یک گنبد بزرگ با قطر 17 متر حمایت می کند. گنبد بر اساس برخی از سبکهای مورد استفاده در امروزی امام داودزد یزد، اما با کمال و روش عالی، بر روی برخی از گشتورهای سه گانه قرار دارد. خود گشتوره، به نوبه خود، بر روی برخی از ستون های ستون فقرات باریک، قسمت بالای آن است که با گچ تزئین شده است. سالن ها و سالن های مسجد با سقف های گنبدی پوشانده شده اند که ستون ها را باقی می گذارند و تاریخ اعدام آنها از اولین سلجوقی تا دوره صفویه متفاوت است.
در دوره سلجوقی، همه یونان با استفاده از دکوراسیون های جدید بازسازی شده اند. ایوان سمت شمال غربی در خارج از چارچوب حرکت می کند، در حالی که در داخل آن ستون های بزرگ است. از آنجایی که اجرای این دکوراسیون به 1745 متصل است احتمال دارد تمام دکوراسیون مسجد در آن زمان بازسازی شود. یکی از اتاق ها، با سقف متقابل، 25 × 48 متر و بدون ستون، از 1248 است. سالن دیگر دارای میراب با شکوه است که به نام "میراب اولجیتو" که در قرن سیزدهم توسط محمد ساوی ساخته شده است. این میرآب یکی از شاهکارهای دکوراسیون گچ است (شکل 26). در 1367، یک مدرسه به ساختمان مسجد با قوس عرضی و یک ایوان جالب توجه افزوده شد. بخش های دیگر متصل به یکدیگر وجود دارد، توضیحات آن به نظر غیر ضروری است. زیباترین مناطق مسجد دو است: ایوان بزرگ، از آنجایی که در دوره اسلامی هرگز ساخته نشده اند و بزرگ با قاب های باشکوه؛ و گنبد آجری دقیقا در مقابل معراب، یعنی در سمت شمالی مسجد، که به 1089 می آید. این گنبد که "گنبد قرهه" نام دارد، احتمالا بهترین گنبد شناخته شده تا کنون است. ابعاد آن بسیار بزرگ نیست (ارتفاع 20 متر و قطر 10) است، اما دارای شکوه و شکوه خاصی است که از طرح آن حاصل می شود. این گنبد موضوع مطالعات دقیق و دقیق بوده و زیبایی آن از سوی پاپ به یک قازال، یک شعر از ترکیب یکنواخت و کامل، مقایسه شده است. کمال تکنیک مورد استفاده در ساخت آن با این واقعیت ثابت شده است که علیرغم وجود بیش از 900 سال در کشور لرزه ای مانند ایران، حتی یک ترک کوچک وجود ندارد. تقریبا به نظر می رسد که این گنبد مانند برج قابوس برای ابد ساخته شده است.
مساجد دیگر سلجوقی در سبک مسجد جمعه اصفهان ساخته شده اند اما در اندازه های آنها بسیار ساده و کوچک هستند. در میان آنها می توانیم فهرستی از روز جمعه مسجد اردستان از 1181 داشته باشیم. مسجد زوارگاه 1154؛ مسجد گلپایگان ساخته شده توسط 1121 به 1136. مسجد جامع در شیراز که بزرگترین در ایران است، در زمان حکومت عباکان فارس ساخته شده است، همچنین یک بنای سلجوقی است. همه این مساجد کاملا ساده هستند. در بعضی از آنها، مانند اردستان، دکوراسیون این ساختمان به پایان دادن به لایه های سطح دیوارها و دکوراسیون گچ می پردازد، با طرح هایی در لبه های دیوار و سقف، که به جنبه ای منحصر به فرد و در عین حال عریض ساختمان.
مسجد جمعه قزوین (1114-1116) با توجه به اتاق نماز بزرگ خود، ساده اما گنبد با قطر 15 متر، یک جنبه بسیار جالب دارد. Torombeh او، که یک گشتوره عبور کرده و خالی است و تقریبا کاملا ظاهر اصلی خود را حفظ کرده است، بدون اینکه با اشکال دیگر پر شده است، منافع دائمی معماران را بر عهده داشته است. دو باند از اپيگرافهايي که کل محوطه پايه گنبد را پوشانده اند، زيبايي خاصي دارند. اپیزودیک بالا در شخصیت های کویفی و پایین تر در سبک خوشنویسی فارسی بهشمار میرود، بسیار تصفیه شده است. هر دو اپيگراف به رنگ سفيد در پس زمينه آبی نوشته شده اند و با طرح های شاخه های انگور از آيوی که به روش عالی و بي سابقه اعدام شده اند. در قزوین یک مدرسه کوچک و زیبا نیز به نام حیدریه وجود دارد که دارای دکوراسیون گچ است. این از چهار مدرسه و دانشگاه iwan متفاوت است، زیرا در مقابل قوس چهار طرفه در سمت جنوب، iwan بزرگ است و در قسمت شمالی آن کوچکتر است. در حال حاضر مدرسه به یک مسجد بزرگ از قرن 13 متصل است. کتیبه ی تزئینی مسجد در کوه های کوفی به شمار می رود و از زیباترین مناطق ایران محسوب می شود. همچنین دارای یک میرآب است که با تزئینات قیمتی با شکوه بسیار شبیه به حیدریه است که نشان دهنده خلاقیت بزرگ است.
آثار سلجوقی نیز در خراسان و در اصطلاح خراسان بزرگ و فراتر از رودخانه یی یون وجود دارد. از جمله این می توان به کاروانسراهای رباط ملک اشاره کرد که تنها یک دیوار باقی مانده است. این نشان می دهد که ساختمان ظاهر یک قلعه مرزی بود. یک ردیف از ستون های بلند و استوانه ای که ارتفاع آنها پنج برابر بیشتر از عرض آنها است، به انتهای قفسه ها متصل می شود، شکل آن که توسط gushvare در گوشه گنبدهای تقلید می شود. کاروانسرای رباط شرف یکی دیگر از بنای یادبود سلجوقی است که توسط سلطان سانجار ساخته شده در 1156 در شهر مارو ساخته شده است. در کنار کاروانسراها نیز یک کاخ وجود داشت که تنها ویرانه ها باقی مانده بودند. این یک قلعه محاصره شده با دیوارهای بلند و خطی با یک برج به خوبی تاسیس شده بود. ورودی توسط دو عاج متقابل تشکیل شده است: قوس بیرونی با یک نوار از آجرهای پیشانی و قوس درونی با کتیبه ای در شخصیت های کوفی تزئین شده با لنز تزئین شده است. در داخل، بنای تاریخی دارای دو حیاط بزرگ چهار ایوان، شبیه به مسجد، با یک لایه میهاب و تصفیه شده است.
مقبره سلطان سانجار در شهر مارو در یکی از افسرانش در 1158 ساخته شد. سطح اتاق بزرگ 725 متر مربع است. گنبد 27 قد بلند و با کاشی های نوریم آبی عجیب و غریب پوشیده شده است که بعضی از آنها اکنون فرو ریخته است. خالص پیچ و خم در داخل گنبد، در حالی که دادن یک تصور از حمایت از وزن همان، تنها یک جنبه زینتی است. عبور از فضای اتاق یا از شکل قوس چهارگوشه ساختمان به آن گنبد، به عبارت دیگر از شکل مکعبی به شکل نیمکره ای، از طریق شکل های مثلثی که torombeh را پنهان می کند، در حالی رخ می دهد که در ساختمان های ناهموار و ابتدایی ظاهر می شوند در ابتدای سلطنت سلجوقیان ساخته شده است. پایه گنبدی، به طور کلی هشت ضلعی شکل، در اینجا به شکل یک قوس است و سنگین بودن حجم بنای یادبود به لطف دکوراسیون اتاق اجرا شده با آجر هایی که با سادگی تداخل نداشته اند و عظمت تزئینی ساختمان. ورودی به سالن در طرف شرق و دیوار مقابل با یک شبکه پوشیده شده است، در حالی که دو دیگر ساده هستند. موقعیت ورودی به طرف شرق احتمالا به دلیل سنت باستانی پرستش خورشید است (پرتوهای خورشید در سپیده دم روشنایی سالن را از طریق ورودی). این کاخ می تواند به عنوان یک مرحله از انتقال از مقبره شاه اسماعیل به سلطان محمد خدابنده در نظر گرفته شود، زیرا شکل قوسی از گوشه های پایه گنبدی شامل یک شبکه آجر است که فیلتر نور را از طریق داخل اتاق. اتمام بر روی دیوارها با یک نوع ملات اختراع شده در دوران سلجوقی ساخته شد. این مأموریت یکی از زیباترین و زیباترین آثار معماری آن دوران است که توسط خشم مخرب مغولان از بین رفته است.

تولد دکوراسیون در معماری
رنگ

تمایل به استفاده از ساختمان های رنگی و رنگی سنت است که از زمان بسیار قدیم وجود داشته است. هر دو در دوره ایلامی و در دوران هخامنشی، جایی که دیوارها با طرح های امدادی تزئین نشدند، نقاشی استفاده شد. پوشش این دیوارها با استفاده از رنگ آمیزی و رنگ آمیزی، یا نقاشی روی گلدان های دیواری یا صفحات و پوشش آنها با مینا های رنگی، بخشی از این سنت بود. ایرانی ها ویژگی های طبیعی و روحی رنگ ها را می دانستند و از بهترین آنها استفاده می کردند. گفته شده است که خسرو انوشيروان، پادشاه ساساني، لباس نارنجي زرد را در مراسم داشت و به اين خاطر او از اقدام تروريستي پيرو مزدک نجات يافته بود، زيرا رنگ زرد، ادراک فاصله واقعي را مختل مي کند. با توجه به اثر طبیعی رنگ زرد، بمب گذار هدف را از دست داد و خنثی شد. گفته شده است که امام علی بن ابي طالب نيز در جنگها زره پوشي کرده است.
ساختمان های دوران اولیه اسلامی، به سبب خصومت لوئمن نسبت به نقاشی، از نقاشی و نقاشی ها نداشتند. با این حال، برخی از نقاشی ها نقاشی شده اند. طاق گنبد مسجد عتیق در نین نور سبز است و شاید در ابتدا آن سبز تیره بود که در طول سال ها از بین رفت.
منشاء نقاشی دیواری به دوره ساسانی و حتی پیش از آن به ارشاد و هخامنشی مربوط می شود. نوارهای کمانداران، پرنده ی شیراز نگهبانان کاخ سلطنتی داریو شوش، کارهای ساختمانی بزرگ یوان مادن، در دوران شکوه پر زرق و برق آنها نقاشی شده است.
این نوع نقاشی نیز در دوران اولیه هنر اسلامی ایران موجود است. نقاشی شکلاتی بر روی دیوارهای مساجد، اما در خانه ها، خانه ها و ساختمان های عمومی انجام نشده است. در ادبیات ایران، هر دو شاعر و نه، آثاری وجود دارد که در آن اشاره به هنر نقاشی شده است، که نشان می دهد نقاشی و نقاشی روی دیوار، یک سنت باستانی در ایران است. علاوه بر کاخ های عباسي که در آن نقاشی های زیادی وجود دارد، اشعار سعدی شهادت عالی این سنت است. او می گوید:

همه این طراحی فوق العاده روی درها و دیوارهای موجود،
کسی که روی آن نادیده گرفته نمی شود،
اگر انسان بودن یعنی داشتن چشم، دهان، گوش و بینی،
بنابراین تفاوت بین نقاشی روی دیوار و بشریت چیست؟

در اینجا مهم است که استفاده از رنگ در ساختمان ها، انجام شده به گونه ای است که ثابت و ثابت باقی بماند بدون تغییر در طبیعت و کیفیت. اختراع کاشی های ارجونیکا از آن می آید. در یک کاخ در مشهد، اردل نزدیک کاشان، دیوارها و نیمه گنبدهای ایوان در رنگ های براق رنگ شده اند. رنگ آمیزی، یا به جای پوشش دیوارها با کاشی های رنگی majolica، به سرعت پیشرفت کرد و فراتر از مرزهای کشور رفت و بسیاری از مناطق را به اسپانیا برد.
اولین تلاش برای تزئین این نوع در گنبد زمین مسجد قدیمی اصفهان ساخته شده است که تاریخ ساخت آن از سال 1089 آغاز شده است. در این مسجد، یخهای چوبی با مواد معمولی استفاده شده از رنگ های مختلف مانند سنگهای سیاه و آبی، گچ سفید و آجری که رنگ آنها در ابتدا قرمز بود و سپس با گذشت زمان تبدیل به زرد شد. این احتمال وجود دارد که تلاش های دیگر این نوع در سایر نقاط ساخته شده باشد. اختراع روش لعاب سازی، که تولید و ساخت کاشی های سرامیکی است، پس از این تاریخ انجام شد، با هدف ساخت افکت های قابل خواندن در خارج و جلوگیری از خاموش شدن رنگ آنها به علت خورشید. اولین نمونه از این نوع پردازش در قسمت بالای منارتی از مسجد جمعه دامغان که به سال 1108 می رسد، می رسد. در داخل محوطه امام علی بن موسی آرره (مشهد) در مشهد می توانید برخی از کاشی های تاریخی سال 1119 را مشاهده کنید. کاشی های سرامیکی قسمت فوقانی مناره مسجد اصفهان اصفهان و حدود سه چهارم مورچه های مناره صاربان مناره اصفهان از اوایل قرن دوازدهم کار می کنند. بعدها، استفاده از کاشی های سرامیکی در مناطق آذربایجان، به ویژه در شهر مارغه گسترش یافت که نمونه هایی از آن در بسیاری از بناهای تاریخی دیده می شود. قبل از این دوره، اثر کیهارو کورو تنها با استفاده هنری از آجر در پوشش ساختمان و مصالح ساختمانی، به روش بسیار ظریفی ایجاد شد. قدیمی ترین نمونه هایی از این نوع کار، توسط آرامگاه امیر اسماعیل و caravaserraglio رباط شرف سال 1116 نشان داده شده است.
بناهای تاریخی که در آن عناصر سرامیکی رنگی مورد استفاده قرار می گرفتند برای تزئین نمای ساختمان عبارتند از: گنبد قرمز مارغه که ساخت آن به پایان رسید 1149، مقبره مومن خاتون از سال 1188 و آرامگاه یوسف بن Qassir از سال 1164. این دو آثار تاریخی گذشته در منطقه نخجوان واقع شده است.
نماد اصلی گنبد قرمز مارغه در سمت شمال واقع شده است. در ورودی یک پله از پنج گام وجود دارد، با شش و هفتمین مرحله فراتر از آستانه ورودی قرار دارد. نما با نیم ستون تقویت شده است که گوشه های ساختمان را تزئین می کند و اثر بزرگی را به ورودی می دهد. درب در داخل یک قوس زیبا قرار گرفته است، تزئین شده با یک نوار زینتی تزئین شده با طرح های هندسی. این باند در کلیه محدوده ها با یک کتیبه در شخصیت های کافی محدود می شود؛ در بالا آن یک کتیبه دیگر وجود دارد که در یک کاراکتر نوشته شده است. نمای جانبی و عقب ساده و بدون تزئینات هستند و فقط در بالای آرچها نقاط رنگی هستند. حتی در نیم ستون از نمای اصلی، مناطق رنگی وجود دارد اما بدون اثر زینتی. دو نیم ستون فقط دارای قاب آبی رنگ هستند. در نمای اصلی، درست بالای درب با طرح های هندسی، در بالای درب و درست بالای آن، در گوشه های بین قوس و مقطع فوقانی، چند کاشی سرامیکی آبی-نور آبی وجود دارد. گرچه این نوع دکوراسیون سرامیک هنوز هم مدیترانه بود، این آغاز یک هنر زیبایی بزرگ بود که به سرعت غیر قابل توصیف و غلبه بر مرزهای ایران گسترش یافت.
ساختمان های مقبره مومن خاتون و گورخر یوسف بن قاسیر متعلق به نوع شناسی ساختمان هایی است که در شمال ایران گسترده شده اند: یک ساختمان کوچک و مربع، یا چند طرفه، یا دایره ای با گنبد و سقف هرمی مخروطی، اغلب جدا و انفرادی، اما گاهی اوقات به ساختمان های مذهبی متصل می شود. مأموریت های مینهنه خاتون و یوسف بن قاسیر هشت ضلعی، اما نسبتا بلند و بلند است. استفاده از کاشی های سرامیکی در مأموریت مومن خاتون در راستای ارتقاء کتیبه ها به کار می رود: آنها در سراسر سطح ساختمان پراکنده شده اند و با توجه به نقاشی زیبای اپيگراف بزرگ و تأکيد بر فضیلت بیشتر از دکوراسیون معمار گنبد آبی، همچنین یک ساختمان هشت ضلعی، مطمئنا از مأموریت مونوه خاتون الهام گرفته شده بود، همچنین با تقلید از خطوط زینتی آن. از باند ها و فریم های حیاط و ادامه دادن به سمت بالا، حتی در اینجا تنها رنگ مورد استفاده، فیروزه ای است، اما این ساختمان، زیبایی و شفافیت مأموریت مؤنث خاتون را ندارد.
به منظور درک اهمیت گنبد قرمز مرغه و مأموریت های ماموریتی، به نظر می رسد که تاریخ احداث بناهای تاریخی در شمال ایران از قرن دوازدهم به بعد قابل یاد آوری است. بعضی از آنها قبل از گنبد قرمز مرغه ساخته شده اند. این آثار تاریخی، کاملا بی نظیر از دکوراسیون، عبارتند از: بنای یادبود Gonbad-e Qabus سال 1019، برج غرب رادکان، که ساخت آن در 1018 آغاز شد و در 1022، برج Lajim از 1024 و در کنار آن برج Resjet کمی بزرگتر است، گنبد Pir-e Alamdar Damghan از سال 1027، ماهله Chehel Dokhtaran Damghan del 1056، برج مهماندو در نزدیکی Damghan از 1099، آرامگاه یوسف بن Qassir سال 1164، مقبره مومن خاتون از 1188، برج گرد در نزدیکی گنبد قرمز Maraghe از 1170، مأموریت سه گنبد در شهر ارومیه سال 1186 و در آخر گنبد آبی ماراژه از سال 1199. بسیاری از مقبره های دیگر در قرن های زیر ساخته شده اند. از جمله آنها می توان به کسانی که در شهرهای اردبیل، امول، بابل، باستام، قم، دماوند، چیووب، کاشمر، مارغه، ساری، رادکان باختری، ابارکو، همدان و غیره ساخته شده اند، اشاره کرد.
در هیچ یک از بناهای تاریخی ساخته شده قبل از گنبد قرمز مارغه، دکوراسیون رنگارنگ استفاده می شود، در حالی که در اکثر آثار تاریخی پس از آن، ما استفاده از کاشی های سرامیکی رنگی را پیدا می کنیم. معلوم نیست چرا این نوع دکوراسیون بعد از ساخت گنبد آبی در مارغه ادامه نیافت و به جای آن به شهرهای قم، ساوه، دامغان، مشهد و غیره گسترش یافت. در دکوراسیون میهمان های مقدس، عرب ها، نقاشی ها و کاشی ها در قسمت بالای دیوار و یا در میراب، که در آن آیه های قرآن به طور کلی رونویسی شده اند. میرآب کار کارشناسی ارشد بزرگی است که در آن می توانیم به عنوان مثال در شهر کاشان نام بریم، محمد ابن ابطحر، پسرش علی و برادرزاده یوسف. در ميان آثار اين اساتيد مي توانيم از ميرآب حرم امام رضا (عليه السلام) در مشهد سال 1217 و تزئينات حرم حضرت معصوم (عليه السلام) در قم سالهای 1610 و 1618، توسط محمد بن ابوتهر؛ بخش مرکزی میراب حرم قم سال 1267 (در حال حاضر در موزه برلین، میرابک کورویان و دیگری دیگری که تاریخ آن مشخص نیست، در حرم مشهد توسط علی بن محمد ابوطه) تعریف شده است. دی یوسف بن علی در عوض یک میرآب است که در سال 1308 ساخته شده است، که در حال حاضر در هرمیتاژ قرار دارد و یکی دیگر از میرآب هایی است که از 1336 در موزه تهران نگهداری می شود.
بعضی از این دکوراسیون، ستاره ها، عرب ها و آجرهای لعابی و تزئینی از زیبایی عالی برخوردار هستند. در حال حاضر یک مجموعه بسیار ارزشمند از این آثار در موزه تهران نگهداری می شود. پس از تهاجم مغول، هیچ آثاری دیگر ساخته نشد و بسیاری از موجودات نابود شدند. تا زمان حکومت غزنخان، رنگ کاجهای مجلسی تنها فیروزه بود، اما از آن زمان نیز آبی، سفید و سیاه نیز همراه با فیروزه استفاده شد. با این حال، در شهر Zuzan، در شرق ایران، بر روی دیوار یکی از دو ایوان مسجد ملک، بخشی از کاشی هایی که با کار آجری، طولانی 13 متر و گسترده 5 تزئین شده اند و تاریخ ساخت آنها متناظر است سال 1238، که در آن رنگ های فیروزه ای و آبی استفاده می شود. در این مجموعه، در داخل دایره مرکزی، حروف یک کتیبه بزرگ، زیور آلات کوچکی، آجرهای 4 افقی ردیف به طور متناوب مرتب شده اند همه آبی هستند، در حالی که دیگر نقاشی ها، دکوراسیون و آجر دیگران فایل ها همه فیروزه ای هستند
در مقبره سلطان محمد خدابنده، در منطقه سلطانیه، رنگ فیروزه، آبی و سفید هنوز آشکار است. گنبدی از خارج به طور کامل با کاشی های رنگی فیروزه ای پوشیده شده و در پایه گنبد یک نوار بزرگ از علامت Kufic، کنتراست بین رنگ فیروزه ای و آبی تیره از چوب سقف را کاهش می دهد. نما از ایوان با رنگهای آبی روشن، فیروزه ای و سفید رنگ آرمیده است، در حالی که در فضاهای مشخص بین آنها رنگ آجری نیز برجسته شده است. در قسمت پایین ایوان، تنها رنگ طبیعی آجر مورد استفاده قرار می گیرد، در حالی که نمای جانبی سمت جنوبی با کاشی های فلفل قرمز تزئین شده است. دکوراسیون و تزئین این بنای تاریخی این است که به دیدار بازدیدکننده این تصور را بپذیرد که در هوا معلق است. همانطور که آندره گدار ادعا می کند، در چند روز گنبد شکوهمند سلطانیه بر اساس زمین آجر رنگی و مناره های زیبا، به نظر می رسد بال در آسمان پخش شده است. این کار بزرگ، میوه هنری است که با وضوح عالی، رنگ آبی رنگ با رنگ طبیعی آجر، هماهنگ شده است، به دلیل مهارت در استفاده از مواد ساختمانی، غفلت از توده ای آبی و یکنواخت آبی از گنبد مخلوط با رنگ آسمان، و به این ترتیب باعث شده است بازدید کننده به تحسین طعم تزئینی، روش تزئینی معمار و هنر سازنده. در داخل ساختمان، دکوراسیون سرامیک حتی ارزشمندتر است. از آنچه که تاکنون دیده می شود، می توان نتیجه گرفت که کل سطح دیوار اتاق و داخل گنبد با کاشی های سرامیکی پوشیده شده است. تمام سطح درونی ساختمان توسط گروه های متعدد از epigraphs با لبه های متقابل، و با دکوراسیون گل سرامیکی و یا ستاره پوشانده شده است.
رنگ مورد استفاده در این بنای ارزشمند هنر بزرگ تزئینی اسلامی را آغاز کرد که در دوران صفویان با شکوه و شگفتی مواجه شد. بیش از سه قرن است که تا زمان شاه عباس اول، استفاده از کاشی های ارغوانی گسترش یافته و تکمیل شده و به این ترتیب تمام بناها و بناهای تاریخی - مساجد، مدرسه ها، صومعه ها و یا مقبره ها و لباس با این، هر دو خارج و داخل.

گچ

هنر پردازش گچ، به نظر می رسد بسیار مهم نیست، هنر است که نیاز به مهارت و توانایی عالی برای انجام سریع و دقیق است. تقسیم سنگ ها بسیار دشوار است و همچنین حکاکی بر روی چوب یا فلز، به عنوان سنگ، فلز یا چوب هنوز مواد و غیر قابل تحمل و با مقاومت ثابت است. هنرمند می داند چگونه و چه زمانی می تواند کار هنری خوب انجام دهد، در حالی که در پردازش گچ کاری متفاوت است، از آنجا که گچ که در ابتدا نرم است، خشک می شود و نرمی آن را از بین می برد، بنابراین هنرمند باید با قدرت و دقت کار کند و سرعت
ممکن است هنرمند مجبور باشد که طراحی دلخواه خود را با کار بر روی آن چندین بار و با چند لایه گچ انجام دهد. در بعضی از آثار تا شش یا حتی بیشتر از لایه های گچ استفاده می شود. هنرمند اولین بخش بزرگی از گچ به دیوار را به عنوان پایه ای برای طراحی متصل می کند. هنگامی که گچ کمی سخت می شود، نقاشی های اصلی پس از آن استخراج می شوند و یا در آن یافت می شود، و در صورت لزوم قطعات کوچک گچ به آن افزوده می شود. سپس این، هنگامی که خشک و کاملا سخت می شود، برش داده می شود و به صورت صاف و دلپذیر آن را می پوشاند. در نهایت، آن را whitened برای تبدیل شدن به درخشان و روشن است. هر یک از این مراحل ویژگی های خاص خود را دارد و کار آسان نیست، زیرا هنرمند با مقاومت های مختلف مواد و فقط یک افزایش کوچک یا کاهش کوچک در فشار دست است، زیرا کار ناکام و خراب می شود همه چیز. در عوض کار بر روی سنگ و بر روی فلز انجام می شود به طور یکنواخت و شما می توانید متوقف و شروع دوباره زمانی که شما می خواهید.
برای کار بر روی گچ سه بعدی، هنرمند باید چند لایه را روی هم قرار دهد؛ این ممکن است در همه زمان ها، از آنجا که پرکننده باید رطوبت و سختی خاصی داشته باشد تا لایه دیگری بتوان آن را گذاشت. بنابراین پردازش بسیار پیچیده و دشوار است: شش یا هفت لایه پرکننده و دیگر عناصر باید بین از آنها و خم شدن در جهت های مختلف، و هنرمند باید بداند چگونه از نتیجه لایه اول را پیش بینی کند. همه اینها نیاز به هوش، دقت، حافظه و تمرکز دارد و اگر پروژه اولیه براساس نظم و برنامه نویسی نباشد، نتایج کاملا ناخوشایند است. هیچ کس نمی داند دقیقا چه زمانی و چه زمانی این هنر آغاز شد. اما مسلم است که ایرانی ها بیش از 2000 سال پیش کارهای مختلف گچ کاری را انجام می دادند، و شاهد هایی را ایجاد می کردند که در هر جای دیگری آن ها را نداشتند. قدیمی ترین نمونه ها به قرن های اول قبل از مسیح می رسد و نمونه های خوب در ابتدای مسیحیت، در طول آرایشی ها ایجاد شد. اولین آثار دارای کمال قابل توجهی هستند که نشان دهنده توسعه این هنر در دوره های قبلی است. رنگ های غنی و طرح های متقابل بین آنها نشان دهنده وجود قبیله ای از تزئینات نقاشی شده است که پس از آن به صورت مستبدانه بر روی جلوه های آثار تاریخی ادامه یافت. در طرح های تزئینی متعددی از آثار گچ در دوره ساسانی، ویژگی های بسیاری وجود دارد که در دوره آرشید هیچ اثری ندارد. ساسانیان دیوارها را با سنگهای خشن و غیرتجاری ساختند و برای ایجاد سطح صاف آنها از لایه ای بزرگ از گچ استفاده می کردند که اغلب آنها رنگ می کردند. طرح ها به طور کلی بزرگ و بزرگ بودند و علاوه بر گل و گیاهان، تصاویر حیوانات و مردم نیز شامل می شد.
از سوی دیگر، در آثار باقی مانده از دوره ساسانی، روشن است که هنرمند درک خاصی از فضا داشت: او فضاهای مثبت و منفی را با ارزش یکسان در نظر گرفت. بنابراین می توان گفت که کارهای گچ در دوران ساسانی دارای دو معنی است که به تفسیر های مختلف می پردازند. این معنای دوگانه و استفاده از فضاهای مثبت و منفی در دکوراسیون بناهای تاریخی، بلکه در دیگر عبارات هنری، اهمیت خاصی را نیز به خود اختصاص می دهد. در فست فود، فضاهای خالی طرح های منفی هستند که هماهنگی و سازگاری با فضاهای کامل را پیدا می کنند، یعنی با همان نقشه های مثبت. بنابراین فضای منفی در حال رسم است، یعنی معانی پنهان و نامرئی در آن برجسته شده است و این استفاده از "پنهان و آشکار"، به معنای خاص، به نوعی کمال است که ایرانیان در هنر دنبال می کنند. هنر ایرانی، در واقع، بر خلاف یونانی و غربی، آن را برای کمال بیرونی اهمیت نمی دهد، بلکه در هر زمانی و در هر فضا، چیزی مستمر و معنی دار می دهد. دکوراسیون گچ در سده های اولیه هنر اسلامی ساده اما بسیار زیبا بود. دکوراسیون ساحلی ساحلی در شهر شیراز واقعا جالب و پر جنب و جوش است. یک قرن بعد، در شهر نین، دکوراسیون گچ بر روی یک شخصیت نوآورتر ظاهر شد و با نوشتن زیبای شخصیت های کوییک متمایز شد. در آنها برخی از اشکال جدید آشکار هستند، که احتمالا تجربی بودند، زیرا بعدا آنها تکرار نشدند. پوشش یک ستون با شاخه ها و برگ های انگور که با همدیگر در هم آمیختن شکل های هشت ضلعی دارد قابل توجه است. میرآب زیبا با فریم های آن به طور کامل در گچ با طراحی های گیاهان و اشکال هندسی تزئین شده است، موجب ایجاد یک سری میرابا گچ می شود، مانند مسجد اردستان، محمد ساوی که معروف به "میراب اولجیتو" در اصفهان است و در نهایت میرابر پیربکران، همۀ دوره های مشابه.
در زمان های اسلامی، رقابت به تدریج بین دکوراسیون گچ و فریم های رنگی ایجاد شد. بعضی از این ها، توسط مأموریت باستان شناسی موزه متروپولیتین در نیویورک در نیشکور کشف شده اند، هرچند که در حرکت و حرکت تند و تند و تیز است، به نظر می رسد تا حدودی بر گسترش و گسترش هنر گچ کار تاثیر گذاشته است. این احتمال وجود دارد که در ابتدای دوران اسلامی این دکوراسیون رنگارنگ و گاه حتی زیبایی طلایی بود. بین پایان قرن 9th و آغاز X، دکوراسیون گچ میانه به طور مداوم عقب نشینی به نفع دکوراسیون آجر است، اما در هر صورت این را به اعتبار دکوراسیون گچ می اندازد، از آنجا که در همان دوره که در آن دکوراسیون از آجر ساخته شده بود از مسجد جمعه اصفهان، در مدرسه قزوین، به ویژه دکوراسیون گچ بر روی کلیپ ها، روی نمادهای آرک و میرآب وجود داشت. در مأموریت قرن 12 هجری شمسی، در نزدیکی همدان، این نوع کار بیشتر ادامه یافت و تمام سطح داخلی بنای یادبود با دکوراسیون گچ، کار بسیار سخت و سخت بود. مرکز یا نقطه کانونی میراب است که به طور استادانه طراحی شده است، اما تمام دکوراسیون مأموریت معنای جالب و اصلی دارد. این پروژه پیوسته و یکپارچه است و کوچکترین نقص در اجرای آن مشخص نشده است. آرتور پاپ در مورد این بنای یادآوری می کند: "در اینجا شکل معماری بسیار قدرتمند و جریان دارد، تقریبا شبیه گنبد شمالی مسجد جمعه اصفهان است؛ پرده های دیواری عمیق با آرک های بلند که به عنوان یک زن و شوهر به جوش می رسند، به شکل چهار گوشه ظاهر می شوند، هر کدام در چهار ستون کوچک نوشته شده اند، تقریبا گرد. پایه های ستون ها، نوارهای تزئینی و گشتواره دارای یک لهجه ساختاری هستند و ایجاد یک هماهنگی خالص و عالی بین آنها است که بسیاری از طرح ها و اشکال را برطرف می کند. دکوراسیون گچ، علاوه بر افزایش زیبایی بنای یادبود، در حال حاضر یک جاذبه قوی است. سینوزیت و التهابات آبرئوسک در پرده ها و پیکره های منحنی، سه بعدی هستند، با یک لهجه مشخص، و اثر آنها به واسطه یک شبکه پیچیده سوراخ هایی به شکل ستارگان افزایش می یابد. ستون های کوچک و دکوراسیون گچ هم همان کیفیت و مشخصه دارند و بنابراین یک موج تکراری بوجود می آید که هماهنگی، یکنواختی و تداوم را در کل داخلی بنای تاریخ ایجاد می کند. نقطه اوج شکوفایی کار گچ در مرجان مرکزی است. "
هرزفلد در این زمینه می نویسد: "در اینجا دکوراسیون به بالاترین سطح رسیده است، به لطف مداخله و حضور همه عوامل، کلمات نمی توانند آنها را توصیف کنند، آنها باید از نزدیک مشاهده شوند". هرکسفلد تاکنون مشتاق و قادر به توصیف این زیبایی است؟ این دقیقا همان هنر برجسته ایرانی از هنر غربی، به ویژه یونانی است، در قرن های گذشته. شرق شناسان، که ذهن خود را با یک ادراک واقع گرایانه و سریع از هنر هدایت می کنند، همواره ایده آللیسم و ​​فکری ایران را ضعف در نمایندگی واقعیت دانسته و از پذیرفتن اینکه واقعیت ها زمان و مکان خاص خود را دارند، خارج از آن فقط افسانه ها و داستان ها وجود دارد. از سوی دیگر، در ایده آلیسم، آنچه که وجود ندارد دقیقا زمان و مکان خاصی است. هنرمند ایرانی هنر را برای ارائه و نمایش واقعیت، همانطور که در حال حاضر وجود دارد، ایجاد نمی کند و نیازی به ایجاد دوباره آن برای تکرار آن نیست. هنر ایرانی، دعوت به خدا، زیبایی، خالق زیبایی است و به تفکر نیکی و برکت هدایت می شود و به بازدیدکنندگان از لطف خدا و رحمت و رحمت الهی می پردازد. گل ها، نهال ها، برگ های بزرگ اختراع شده توسط ذهن هنرمند، گل های عجیب و غریب شکوفه شده، شاخه ها و برگ های انگور و آوا در هم پیچیده، یکدیگر، ستارگان، شبکه ها با اشکال هندسی، نقاط الماس شکل و غیره ... هیچ اهداف دیگری نسبت به جذب بازدید کننده ندارند. همانطور که پیامبر اسلام (صلح الدوله بیش از او و خانواده اش) هنرمندان معتقد است: "خدا زیبا است و زیبایی را دوست دارد و دوست دارد اثر فضل خود را (زیبایی) را در بندگانش ببیند "بنابراین، ایجاد زیبایی (یا ایجاد یک کار زیبا) در حال حاضر ارتداد خدا، پایدار است.
طرح های دشواری با یکدیگر در هم آمیخته اند، در حقیقت، به عنوان واحدهای جداگانه و مستقل در نظر گرفته می شوند و هر کدام با کیفیت و ویژگی هایی به ارمغان می آورد که منجر به سازگاری با سایر اجزای سازنده می شود. در این هنر، همانطور که در گروه کر و یا در گروه های موسیقی و یا به عنوان طراحی پارچه، فرش، کاشی و سرامیک، فلز و چوب، هرگز یک عنصر مهم دیگر جداگانه وجود دارد. هر یک از اعضای، صرفنظر از ماهیت و کیفیت آنها، ارزش خود را در ترکیب کل و ارزش این مجموعه، در ارتباط با دیگران، کل زینت را ایجاد می کند. این اساسا یک تفکر اسلامی است، به این ترتیب تنها فرد بدون عضو دیگر جامعه و یا یک گروه بدون سازگاری و هماهنگی با گروه های دیگر نمیتواند در جامعه مقاومت کند و زنده بماند. به همین دلیل پیامبر (صلح خداوند بر او و خانواده اش) گفت: "همه مردم جامعه را تشکیل می دهند و هر کس مسئول آن است".
دکوراسیون گچ بر روی سطح میرآب، دیوار، ستون یا سقف، بازدید کننده را جذب می کند، او را به فضای کامل هدایت می کند و در نهایت، آن را به اسم بی نهایت خداوند، پایدار می سازد. با تشکر از انواع اجزای آن، به هماهنگی و ارتباط بین آنها در بی نهایت فضا ایجاد شده است. و بنابراین این است که کسانی که از خداوند دعا می کنند و دعا می کنند، از دنیای مادی آزاد می شوند و به فکر و اندیشه ای می رسند که جهان معنوی زنده تر، معناگیز تر و حتی قابل دسترس تر از دولت است خطوط و افسانه هایش معنای خود را به عنوان عطر در فضای معنوی و پرستش خداوند گسترش می دهند. در اینجا مؤمن دعا را با نفس خود انجام می دهد در حالیکه بدن به جهان دیگر متصل می شود. لازم به یادآوری است که همه دکوراسیون مجسمه سازی همانطور که در گنبد علویان کامل نیستند. در برخی از شما برخی از احساسات و آشفتگی خاصی را دیده اید، مانند محراب مسجد ورامین که به جای آن گیج و آشفته است. در میراب پیربکران معانی خاص عرفانی وجود دارد. در میراب الجیوتو جنبه های فنی و نظم در جانشینی اجزاء بیشتر در نظر گرفته می شود، و شاید تعداد کمی از میرآب ها همان پالایش را داشته باشند.
میراب با دکوراسیون گچ در ایران، کارهای شخصی هنرمندان طراح است و در آنها برخی از سبک ها و روش های خاص خاص خود را برای برخی از گروه های شناخته شده ذکر می کنیم. این پدیده نشانه استقلال، شادابی و شادابی هنرمندان است. دکوراسیون گچ سه بعدی، پیچیده و درهم آمیخته برای سه قرن گسترده بود.
معبد پر زرق و برق Pir-Hamzehpush در شهر ورامین از سال 1181 است، که معاصر با دکوراسیون گچ از مأموریت آلوویان است، اما در سبک کاملا متفاوت است. حتی ظاهر مجسمه مجسمه میراب در شهر ارومیه، از سال 1278، کاملا متفاوت است. آغاز قرن سیزدهم و احیای ایران پس از تخریب مغولان، ساخت کاخ های زیبایی را با تزئینات بسیار باهوش و خیره کننده ساختند. این میرآب جدید با چند طرح برجسته اعدام شد اما با ابعاد و ابعاد دقیقتر و محاسبه شده، همانطور که در مورد میراب اولجیتو، که در آن، همانطور که قبلا ذکر شد، توجه بیشتر به تکنیک و ظرافت دکوراسیون در مصالح ساختمانی که به معنای معنوی، به ابعاد مذهبی و به معنای فراخوانی است که باید آنها را اختراع کنند. ترکیبی از اجزای آن با وزن بیشتر و با یک منطق علمی قوی تر انجام می شود. کلیپ های محیطی میراب با یک خوشنویسی بسیار زیبایی اجرا می شود که بین گل های کوچک، برگ ها و مارپیچ های نازک و متقاطع قرار می گیرد. در چارچوب مرکزی، دو نوع خوشنویسی وجود دارد که زیبا و متمایز هستند، در وسط بوته گلها در هم پیچیده شده و در کل قاب پایین، ما شاهد یک نقاشی با کتیبه ای در کتیست ککتی هستیم که همیشه با یکدیگر همپوشانی دارد.
همچنین میرحاب دیگری نیز وجود دارد که شاهکارهای گچ است که با طرح های هندسی مانند مأموریت بیزی کمپانی باستامی نیز تزئین شده است که در آن طراحی جدید و دلپذیر در فرم تک ستاره ستاره ها با طرح های هندسی متقابل مرز است.
در قرن های بعد، دکوراسیون مجسمه سازی چنین گسترش داشت که با آن قاب های iwan، آرک های کوچک، انتهای فوقانی مناره ها و سطح داخلی گنبد تزئین شده بود. در قرن 14 و 15، در آسیای مرکزی، این هنر به اوج کمال رسید و در ترکیب با کاشی های سرامیکی، کارهای واقعا جادویی ایجاد شد. از قرن چهاردهم به بعد، هنرمندان با همکاری با خوشنویسان، هنر نوشتن مجسمه های مصنوعی را توسعه دادند، که در آن کتیبه های کویفی و شخصیت های ناسا در میان نهال ها و گل های کوچک، درهم تنیده، زیبایی ایجاد کردند دلربا. در این نوع پردازش، دو تصویر از اندازه های مختلف اغلب در یک طرف دیوار نصب شده اند، که بزرگترین آنها در زیر کوچکترین است. این دو مورچه، هر چند متمایز، مکمل یکدیگرند و معمولا به رنگ سفید با رنگ خاکستری یا نور آبی روشن اجرا می شوند.
به هنر نقاشی ها لازم است مکان خاصی را در نظر بگیریم، همانطور که در هنرهای ترسیم شده، این نقاشی هایی است که پروژه ای را ایجاد می کنند که متشکل از حرکت نوشته ها در شخصیت ها و در خطوط منحنی و مستقیم است، ایجاد یک کار که باعث می شود بازدید کننده به حرکت در اطراف ، به منظور کشف و درک حقیقت و یا پیام واقعی آن. نقاشی به تدریج به هنر خوشنویسی زیبا تبدیل شد تا ارتباط عقل، خرد و دانش و ایمان اسلامی برقرار شود. از قرن هشتم، هنر خوشنویسی زیبا بیشتر مورد توجه قرار گرفت، گرایش به کمال عالی داشت، و خوشنویسان مشهور افتخار خاصی کسب کردند.
علاوه بر این نوع دکوراسیون در آثار مذهبی، کاخ ها و خانه های عمومی، دکوراسیون گچ شکل گرانبهای بسیار واقع گرایانه نیز انجام شد. در دوره های بعد، در دوران صفویه و قاجار، آنها گسترش قابل ملاحظه ای داشتند، مانند اینکه بخشی از فضای زندگی عمومی شوند. آنها بعدا بحث خواهند شد.

آجر

آجر ساخته شده با دست، تخت و یا محدب، در ایران باستان در زمان ماقبل تاریخ اختراع شد، به ویژه در هزاره پنجم قبل از اسلام. در آثار هخامنشی و ساسانی، که بیشتر آنها از سنگ ساخته شده بود، آجر نیز استفاده شد. استفاده از آجر توسط ایرانی ها به دلیل کمبود چوب، مقاومت آن، ارزان بودن آن، قابلیت دسترسی به آن، ساخت آسان آن و در نهایت نیز این واقعیت بود که با توجه به نرمی آن، ساختن سازه های پشتیبانی. این ویژگی ها به این معنی است که آجر از طریق بین النهرین به مصر و اروپا و از طریق آسیای میانه به هند و سایر مناطق صادر شد. مزایای آجر تنها به استفاده از آن در ساخت و ساز محدود نمی شود، بلکه برای ایجاد حجم، حل مشکلات خاص، برای اهداف تزئینی و سایر مواد دیگر می تواند زیبایی و هماهنگی مانند آجر ایجاد کند.
در زمان های قبل از اسلام، ویژگی های زینتی آن از زمانی که ساختمان ها به طور عمده تزئین شده بود، استفاده می شد. در قرن نهم، اثربخشی استفاده از آجر در دکوراسیون ساختمان ها کاملا درک و امکان استفاده از آن به روش های مختلف، با ردیف های پیشین، با ایجاد نقاشی ها یا اشکال هندسی و غیره این نمای ساختمان اصلی، علاوه بر زیبایی آن، از ویژگی های خاصی نیز به شمار می آید: در رنگ آمیزی دخالت می کند، زاویه های حاد را برجسته نمی کند، احساس سنگینی، تداوم و سختی در ساختمان های ساخته شده با سنگ را نمی دهد این بسیار مناسب برای طرح های ساده و ایجاد حجم نور و نرم است.
اولین و یکی از بهترین آثار تاریخی قرن بیست و یکم، مقبره امیر اسماعیل است. در نمای آن، فضاهای منفی و مثبت، عمق و پیش بینی های تخت، آرک ها و منحنی های گوشه ها، محافل زینتی در بالای ورودی، فرم های رمبویی و کراس شکل در داخل، امداد های قاب سقف و ستون های کوچک ، ساخت گنبد در یک ردیف و غیره، همه با استفاده از آجر های مختلف اندازه گرفته شده، به صورت افقی، عمودی یا زاویه ای (از 45º) ساخته می شوند. استحکام این بنای تاریخی که بیش از یازده قرن بدون نیاز به احیاء است، استفاده و استفاده از آجر را به عنوان مصالح ساختمانی توضیح می دهد. این بنای مدلی برای معماران و طراحان بعدی بود زیرا دکوراسیون داخلی ساخته شده از آجر، زیبایی خود را ارتقا داد.
ساخت و ساز ساده و سنگین بنای یادبود Gonbad-e Qabus و دیگر برج های کوهستانی به لطف استفاده از آجر به دست آمده است. مأموریت آلا آدمین در شهر تربت جام، از سال 1150، نمونه دیگری از استفاده از زینتی آجر است که به وضوح قابل مشاهده است حتی در چند قسمت هنوز هم وجود دارد.
استفاده از آجر در طول سلطنت سلجوقی ها گسترده شد، خود را از هر نقطه نظر، هر دو زیبایی شناسی و ساختاری، به طوری که می توانست با خیال راحت می گوید که تا آن زمان برابر نیست. گنبد مسجد جمعه اصفهان دارای شکوه و جلال بی نظیری است. آجر هایی که در آن زمان استفاده می شد اندازه استاندارد نداشتند اما به صورت مورد نیاز تولید می شد. آنها بزرگ، نامنظم، مستطیلی و سنگین بودند. به طور کلی اندازه گیری آنها 22 × 17 سانتی متر بود. و وزن 2,5-3 کیلوگرم است. هر یک از. یک آجر خوب باید صدای فلز داشته باشد. آنها با در نظر گرفتن فضا مورد استفاده قرار گرفتند و یا آنها به شکل و فرم ثبت می شدند. اشکال آجر ها متفاوت بود: صاف، صاف یا محدب، به ویژه برای ساخت ستون ها و ستون های آثار سلجوقی مناسب است. رنگ آجر تا حد زیادی بر روی نمای نماز اثر گذاشت. اشکال مربع که با آجر ساخته شده است، اثر پرده ای را که بر روی دیوار آویزان شده است، ایجاد می کند، مخصوصا هنگامی که کنتراست رنگی تشدید می شود. ردیف های مربع برای طرح های بزرگ تر مناسب بودند: طرح های هندسی ساده و باستانی با گذشت زمان با حروف الفبا، نوشته شده در خطوط کوفی و ​​معماری؛ در قرن دوازدهم، در آذربایجان، به ویژه در شهر مارغه، آجر با کاشی های ارغوانی رنگ فیروزه ای ترکیب شده بود و این واقعیت، علاوه بر دادن زیبایی و حیاتی خاص به بنای تاریخی، همچنین نقطه شروع تبدیل را در استفاده نشان داد از کاشی های رمولیکا برای مقاصد تزئینی. ترکیبی از آجر شیشه ای روشن با فیروزه ای با رنگ سفید و بدون مینا باعث افزایش زیبایی این بنای تاریخی شد.
در ابتدای قرن یازدهم، علاوه بر استفاده از آجر برای زوایای و ردیف های مستقیم، یک روش برای ساخت آجر در اندازه های مختلف و روش های جدید برای اتمام لایه ها و فضای بین دیوارها و آجر ها بود. پیروی عمیق بین گوشه های بالای این برج، ایجاد یک سایه که در مقایسه با خط انتهای بیرونی آجر بود، و این ترکیب عمودی و افقی به معنای شکل های مختلف جالبی بود، همانطور که در آرامگاه Sangbast. در ابتدای قرن دهم، طرح های دیگر، با استفاده از آجر های سطحی عمیق و بلند، با نتیجه گیری از فضاهای سایه دار مثبت و منفی، همانطور که در مناره دامغان یا پیر المدر، که یکی از اولین آثار تاریخی است که بسیاری از ردیفهای آجری آشکار و ترکهای بین گوشه های بالایی پر از گچ و یا قرمز مایل به نقاشی رنگ می کنند.
اولین نقاشی های تزئینی به شکل یک مثلث، مربع، سیاه، پرتقال یا مورب بود. مورچه های بزرگ در شخصیت های کوفی، که به طور کامل از آجر تشکیل شده اند، قدرت و جذابیت خاصی را به شکل های جدا شده و جدا می کنند. استفاده از سایه ها و فضاهای منفی ایجاد شده توسط استفاده از آجر، زیبایی قابل توجهی را برای ساخت فرم ها، از جمله دکوراسیون آجر ساخته شده در بنای یادبود چله دختران در اصفهان، از سال 1108، که با وجود بسیار ساده ، در مناره ها، نقاشی های عالی با مهارت عالی اجرا شده است. یا آنهایی که از Minaret دور زیبای ساوه هستند، از سال 1111، که پروژه آن در بین همه کارهای مشابه نوآورانه تر است.
برتری از هنرمندان دکوراسیون آجر می تواند از کارهایی که تا امروز باقی مانده است قدردانی کند. علاوه بر گنبدهای تک لایه مسجد جمعه اصفهان، که بیش از 900 سال است بدون هیچ گونه ترمیم و اعمال خود بر تحسین بازدیدکنندگان ایستاده است، ده ها تن از مناره های دور و زیبا اغلب با بیش از 30 متر بالا ، تنها در منطقه اصفهان. به یاد داشته باشید که این آثار در کشور لرزه ای ساخته شده اند و هنوز هم هنوز ایستاده اند. آنها توسط هنرمندان ماهر و صنایع دستی با آجر و بتن عالی ساخته شده بر اساس طراحی عالی و اجرای کامل ساخته شده است.
تنوع و تنوع رنگ، اندازه، شکل و دکوراسیون زینتی آجرها باعث شده که نمای زیبا و جذاب باشد که گاهی معماران با استفاده از گچکاری به کار برده می شوند، حتی اگر این روند موقت.
نقطه عطفی واقعی در آجری می تواند همان چیزی باشد که در آذربایجان با ساختن گنبد قرمز مارغه، زیباترین نمونه این نوع دکوراسیون، آغاز شد. ستون های زاویه ای از بنای یادبود با استفاده از ده نوع آجر های ثبت شده و جلا ساخته شده است که حداقل در هشت قالب مختلف تولید می شوند و با انحصاری ستون ها با مهارت فراوان مورد استفاده قرار می گیرند. نقوش اصلی، و گاه به طرز دلربا ساده، در فریم های دیوار ساخته می شوند. آجر، حتی بدون طراحی زینتی، دارای چنین کیفیتی است که به نظر می رسد شامل تمام ویژگی های زینتی است.
نکته بسیار مهم این است که استفاده از آجر تنها به دلیل نقاشی های تزئینی نیست. همچنین می تواند جهت نشان دادن جهت فشار بر روی بنای یاد شده، مانند در آرک های قدیمی مسجد جمعه اصفهان که استفاده ساختاری آن واقعا قابل توجه است. جهت تنظیم آجرها در مقایسه با فشارهای مختلف متفاوت است. این ها احساس قدرت ترکیبی را به صورت ایمن افزایش می دهند. قدرت و قدرت فوق العاده آرک های آثار سلجوقی، به لحاظ ساختاری بیشتر به نقوش ایجاد شده با آجر بستگی دارد نسبت به اشکال اساسی ساختمان. از این به بعد، E. Lutyens می گوید: "هنر آجر ایرانی را نمی گویند، بلکه سحر و جادو آجر ایران را می گویند." از این رو، از آنجایی که آجر لخت، احساس ساختگی ساختمان را می دهد، معماران می خواستند تقلید کنند مدل آجری: به این ترتیب، دیوار را با گچ پوشش می دادند و سپس نقاشی هایی را روی آنها ایجاد نمودند که نقاشی هایی را که با آجر تزئین شده بودند، به بازدید کننده احساساتی که از آجر بدست آمد.
انتشار پوشش گچ، بسیار ساده و ارزان تر از تزئینات آجری، جایگزینی آن را در بسیاری از نقاط کشور، با دکوراسیون گچ، جایگزین کرد. و ما در مورد اهمیت تاریخی و گستردگی استفاده از آن در صفحات قبلی صحبت کرده ایم. با این حال، استفاده از آجر هنوز هم به طور کامل رها نشده است و در حال حاضر نوعی بازگشت به دکوراسیون آجر است؛ حتی استفاده ترکیبی از کاشی های آجری و مجلسی، مانند سبک مورد استفاده در بنای یادبود گنبد قرمز گسترش می یابد، اما با معنی در حال حاضر در دسترس است. یک نمونه در دفتر اداری زیارت و اهداء دین در تهران دیده می شود.



سهم
دستهبندی نشده